سپس امام ( ع ) اشاره فرموده است كه خداوند جهاد را پيروزى دين خدا وياور دين قرار داده است واين معنى از اين آية استفاده مىشود كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا « 2 » مقصود از يارى خدا يارى دين خدا وبندگان شايستهء اوست ، زيرا خداوند بىنياز مطلقى است كه حاجتي به كمك وپشتيبان ندارد . سپس امام ( ع ) بدرستى سوگند ياد مىكند كه صلاح دين ودنيا ممكن نيست ، مگر به جهاد ، زيرا اگر جهاد در راه خدا ومقاومت دين داران نباشد زمين وشهرها خراب مىشوند چنان كه خداى تعالى فرموده است : فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَآتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ « 3 » . امّا نظام يافتن دين روشن است ، زيرا تلاش دشمنان دين در مورد براندازى آن ناكام مىماند ، امّا كلام امام ( ع ) كه فرمود شيطان گروه خود را بسيج كرده وجمعيّت خود را فرآهم آورده است قبلًا توضيح داده شد . فرموده است : ليعود له دينه وسنّته وخدعه توضيح كلام اين است كه نهايت سعى شيطان در وسوسه‌اى كه مىكند اين است كه فريبكارى را در ميان مردم رواج دهد وروشهاى باطلى كه پيش از بعثت رسول ( ص ) دين وروش شيطان بوده است دوباره در جامعه برقرار سازد . تمام سخن امام ( ع ) براي اين است كه شنوندگان را به سمت خدا كوچ دهد وآنها را براي جنگ آماده سازد . فرموده است : وقد رأيت أمورا قد تمحّضت اين سخن امام ( ع ) اشاره به بيان أموري است كه آنان را به گريز از آن وا مىدارد وآن أمور احساس آن حضرت در بارهء مخالفت ( ناكثين ) وآمادگى آنها

--> ( 2 ) سورهء محمد ( 47 ) : آيهء ( 7 ) : اگر دين خدا را يارى دهيد خدا شما را يارى مىدهد ( 3 ) سورهء بقره ( 2 ) : آيهء ( 251 ) : اگر خداوند شرّ بعضي را به وسيلهء بعضي ديگر از مردم دفع نمىكرد زمين به فساد كشيده مىشد ولى خداوند به جهانيان مهربان است .