تفريط ودور بودن از شجاعت است اشاره فرموده است زيرا أو دو بار أسير شده است ، علاوة بر اين اشاره به كم عقلي وى چنان كه شرح آن گذشت نيز هست . همچنين امام ( ع ) با جملهء « أو مردى است كه شمشير را بر قوم خود هدايت كرد ومرگ را به سراغ آنها برد » به ظلم ونيرنگ أو كه در برابر فضيلت ووفادارى صفت پستى مىباشد اشاره فرموده است . دارا بودن اين همه رذيلت موجب آن شده كه أو سزاوار لعن باشد . امّا سرّ اين كه قوم أشعث أو را به كناية « عرف النّار » مىگفتند اين است كه عرف عبارت از هر جايگاه بلندى است وأعراف در قرآن كريم ديوارى است ميان بهشت وجهنّم ، وچون ويژگى هر مكان مرتفع اين است كه غير خود را مىپوشاند فريبكار نيز با مكر خود أمور زيادى را از ديگران پوشيده مىدارد وچون أشعث قوم خود را فريب داد صحيح است كه به عنوان استعاره به وى عرف النّار بگويند ، زيرا آتش جنگ را كه بر باطل بود وآتش جهنّم را در پى داشت از مردم پوشاند . خدا داناتر است .