( 1014 ) 14 - از سخنان آن حضرت است در باز گرداندن زمينهاى زراعتى كه عثمان به أقوام خود بخشيده بود : وَاللَّهِ لَوْ وَجَدْتُهُ قَدْ تُزُوِّجَ بِهِ النِّسَاءُ وَمُلِكَ بِهِ الْإِمَاءُ - لَرَدَدْتُهُ - فَإِنَّ فِي الْعَدْلِ سَعَةً - وَمَنْ ضَاقَ عَلَيْهِ الْعَدْلُ فَالْجَوْرُ عَلَيْهِ أَضْيَقُ ( 3938 - 3914 ) [ ترجمه ] « به خدا سوگند اگر به أموال مسلمين دست يابم اگر چه مهر زنان شده باشد يا به وسيلهء آنها كنيزان خريدارى شده باشد آنها را به بيت المال برخواهم گرداند ، زيرا در عدالت گشايش همگانى است . آن كه عدالت را سختى وتنگنا مىداند ستم برايش سخت‌تر وتنگناى بيشترى دارد » [ شرح ] ( 3938 - 3899 ) اين فصل با فصلهاى بعدى از خطبه‌هاى امام ( ع ) پس از قتل عثمان وبيعت مردم با امام ( ع ) در مدينه ايراد شده است . اين بخش از كلام وى در اين جا با كم وزياد وارد شده وآغاز اين بخش از خطبه اين است : « آگاه باشيد هر قطعه زمينى كه عثمان بخشيده است يا مالي كه از بيت المال مسلمين برداشته بايد بدان باز گردد . چيزهايى كه مهر زنان شده ودر شهرها پراكنده شده است باز مىگردانم ، زيرا اگر حقّ به كارها گشايش نبخشد ، باطل هرگز نخواهد