به توضيح ندارد . به نظر من ( شارح ) اين فصل وفصلهاى بعد از آن از خطبه‌هايى است كه امام ( ع ) بعد از فتح بصره در اين شهر ايراد فرموده است . نقل شده كه چون امام ( ع ) از جنگ با أهل جمل ( طلحه وزبير ويارانشان ) فارغ شد دستور داد در شهر اعلان كنند كه به خواست خدا از فردا بعد از گذشت سه روز ، روز چهارم نماز جماعت تشكيل مىشود وعذر هيچ كس در عدم حضور پذيرفته نيست مگر دليلي داشته ويا بيمار باشد ، زمينهء مجازات خود را فرآهم نكنيد . وقتي كه روز موعود فرا رسيد مردم اجتماع كردند امام ( ع ) در مسجد جامع حضور يافته ونماز صبح را برپا داشت . وقتي نماز به پايان رسيد به پا خاست وبه ديوار قبله ، در طرف راست مصلا تكيه فرمود ومردم را مخاطب قرار داد . پس از حمد وثناى خدا چنان كه شايسته بود ودرود بر پيامبر ( ص ) وطلب آمرزش براي مردان وزنان مؤمن ومسلمان فرمود : « اى مردم بصره ، سه روز در تب وتاب مانديد ، خدا روز چهارم را به خير كند . اى سپاهيان زن وپيروان شترى كه آواز داد وشما به دنبال آن راه افتاديد وچون پى شد فرار كرديد ، اخلاق شما پست وفرومايه وآبتان شور وناگوار ، سرزمين شما گنديده‌ترين سرزمينها ودورترين شهر از آسمان رحمت خداست . اگر بديها ده قسمت باشد نُه قسمت آن در سرزمين شماست . با گناهانتان در اين سرزمين زندانى شديد وبا عفو خدا ممكن است از آن رها شويد .