( 3181 - 3164 ) فرموده است : أقمت لكم على سنن الحقّ في جوادّ المضلّة اين كلام امام ( ع ) آنها را آگاهى مىدهد كه پيروى كردن از امام ( ع ) ولزوم بازگشت به جلوه‌هاى نوراني أو در پيمودن راه خدا واجب است وبه آنها اعلام مىدارد كه راه حق را بگيرند تا آنها را از جاده‌هايى كه قدمها را لغزانده وبه انحراف مىكشاند باز دارد . براي توضيح بيشتر كلام امام ( ع ) مثل مشهوري كه از رسول خدا ( ص ) رسيده است بيان مىكنيم ( شارح ) : روايت شده كه پيامبر ( ص ) فرمود : « خداوند مسير زندگى را به راه مستقيمى تشبيه كرده است كه بر دو طرف آن ديوارى وجود دارد كه داراى درهايى باز است وبر هر درى پرده‌اى آويخته وبر ابتداى راه ندا دهنده‌اى ايستاده ومىگويد : به راه در آييد ومنحرف نشويد . » آن گاه پيغمبر ( ص ) فرموده است منظور از صراط اسلام است وپرده‌هاى آويخته حدود الهى است ودرهاى گشوده ، محرّمات خداست وآن ندا دهنده قرآن است . چون امام ( ع ) بر اسرار كتاب آگاه بوده وجامع علم وحكمت الهى وآگاه بر أصول وفروع دين مىباشد پس ناطق به كتاب خدا ودعوت كنندهء به راه حق است ، وهمان كسى است كه بر ابتداى راه خدا ايستاده است وچون راه خدا وصراط مستقيم در نهايت وضوح وروشنى بوده است وحدود الهى ومقدّمات آن را مىدانسته مانع لغزيدن اشخاص در راههاى انحرافى وبر طرف كنندهء شكّها وشبهاتى است كه براي انسانها پيش مىآيد . وبه لحاظ همين نيروى مدبّرى كه براي ادارهء جهانيان داشت ، أو تنها كسى است كه بعد از رسول خدا ( ص ) بر درهاى بازى كه جايگاه هلاكت است وبر درهاى جهنّم وراههاى گمراهى ايستاده است وروندگان اين راهها را به حدود خدا باز مىآورد ونواهى خدا وعظمت عذاب أو را يادآورى مىكند وپيشواى فكرى راهروان راه حق مىشود وآن وقتي است كه امام ( ع ) متوجّه مىشود ذهن گمراهان در تاريكى جهل فرو رفته وجز آن حضرت ، راهنمايى نمىبينند وبا كوشش وجستجو آب زندگى را از