بخشي كه در شأن آل نبي ( ص ) است هُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ وَلَجَأُ أَمْرِهِ - وَعَيْبَةُ عِلْمِهِ وَمَوْئِلُ حُكْمِهِ - وَكُهُوفُ كُتُبِهِ وَجِبَالُ دِينِهِ - بِهِمْ أَقَامَ انْحِنَاءَ ظَهْرِهِ وَأَذْهَبَ ارْتِعَادَ فَرَائِصِهِ ( 2459 - 2434 ) [ لغات ] ( اللجأ ) : پناهگاه ( موئل ) : از آل يؤل گرفته شده وبه معناى مرجع است . ( انحنا ) : كجيها ، اعوجاج ( فرائض ) : جمع فريصه ، گوشتى كه ميان پهلو وشانه قرار دارد ودر حيوان هميشه مىلرزد . [ ترجمه ] « آل نبي ( ص ) جايگاه سرّ خدا ، وپناهگاه دستورات أو وخزانهء دانش أو ، مرجع حكمتهاى أو وحافظ كتابهاى أو ، وسبب استوارى دين أو هستند ، خداوند به وسيلهء ايشان خميدگى دين خود را راست كرد ولرزش دين را توسط آنان زايل فرمود . » ( 2451 - 2434 ) [ شرح ] ميان قراين چهارگانهء « سر ، امر ، علم ، حكم » سجع متوازى است ، تمام ضماير مفرد عبارت فوق به خدا باز مىگردد خبر ضمير ظهره وفرائصه كه به رسول خدا باز مىگردد . به اين دليل كه كلمهء اللّه ورسول در آغاز خطبه به كار رفته است . قول ديگر اين است كه تمام ضماير بدون استثنا به رسول باز مىگردد . امام ( ع ) با بيان موضع سرّ اشاره به كمال استعداد نفوس امامان ( ع ) براي اسرار خدا وحكمت أو دارد ، زيرا موضع حقيقي براي چيزى آن جايى است كه شيئى را بپذيرد وآمادگى آن را داشته باشد . وبا بيان ملجأ امره اشاره به اين فرموده است كه آنان ياران دين خدا وقيام كنندگان به دستورات أو وحاميان دين