خَزَنَتُها * ، واين كلام حضرت : والمناسبة لقوائم العرش أكنافهم ، مانند اين سخن خداست : وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ « 32 » وكلام امام ( ع ) : بأجنحتهم ، مانند اين فرمودهء خداوند متعال است : الْحَمْدُ لِلَّهِ . بحث دوّم - در تفسير آيهء : ا وَلَمْ يَرَ الّذينَ كَفَرُوا انَّ السَّمواتَ وَالارَضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما دانشمندان أقوال مختلفي به شرح زير دارند : 1 - ابن عبّاس وضحّاك وعطاء وقتادة گفته‌اند : آسمان وزمين شيء واحدى بودند ، خداوند ميان آنها در فضا فاصله انداخت . 2 - كعب گفته است : خداوند آسمان وزمين را آفريده وبعضي را روى بعضي قرار داده بود ، سپس بادي را آفريد وبه وسيلهء آن آنها را از يكديگر جدا ساخت . 3 - مجاهد وسدى گفته‌اند كه آسمانها طبقه واحدى بودند خداوند آنها را از هم گسيخت وهفت آسمان قرار داد وزمين را نيز چنان كرد . 4 - عكرمة ، عطيّه وابن عبّاس به روايت ديگرى كه از أو نقل شده است گفته‌اند : معناى اين كه آسمان بسته بود ، اين است كه آسمان نمىباريد ومعناى اين كه زمين بسته بود اين است كه گياه در آن نمىروييد . پس خداوند آسمانها را به وسيله باران وزمين را به وسيله گياه شكافت . اين نظر را دنبالهء آية . . . أَ وَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ تأييد مىكند . نظير همين آية است سخن حق تعالى : فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ « 33 » وآيهء ديگر : « وَالْأَرْضِ ذاتِ الصَّدْعِ » وكلام ديگر حق متعال : « أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا « 34 »

--> ( 32 ) سورهء حاقه ( 69 ) : آيهء ( 17 ) : وعرش پروردگارت را در آن روز هشت ملك برگيرند . ( 33 ) سورهء قمر ( 54 ) : آيهء ( 11 ) : درهاى آسمان را گشوديم وسيلابى از آسمان فرو ريختيم . ( 34 ) سورهء عبس ( 80 ) : آيهء ( 25 و 26 ) : ما آب فراوانى از آسمان فرو ريختيم ، سپس زمين را از هم شكافتيم ودر آن دانه‌هاى فراوان رويانديم .