ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

209

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

خطبهء سيّد رضى به نام خداوند بخشندهء مهربان ، پس از حمد خداوندى كه حمد را بهاى نعمتها ، پناه بلاها ، وسيله‌اى براي بهشت وسببي براي افزايش احسان خود قرار داد ، سلام ورحمت بر رسولش پيامبر رحمت ، رهبر پيشوايان وچراغ فروزان امّت باد . رسولي كه از ريشه جود وعصارهء بزرگواران پيشين ، كشتگاه تبار نيكو سيرتان وشاخهء درخت سر سبز پر برگ وبار ، برگزيده شده است . درود ورحمت بر خاندان پيامبر كه چراغ تاريكيها ، پناهگاه مردمان نشانهء روشن دين ووزنه‌هاى برتر فضيلت بودند . درود خدا بر همهء آنها باد ، درودى كه برابر فضيلتشان وپاداش عملشان وبسندهء پاكيزگى أصل وفرعشان باشد تا زماني كه فجر برمىآيد وستارگان پيدا مىشوند . من در اوّل جوانى وآغاز عمر به تأليف كتابي در خصايص امامان ( ع ) كه مشتمل بر اخبار زيبا وسخنهاى گرانبهايشان بود پرداختم . غرضى كه به عنوان مقدمه در آغاز آن كتاب آوردم مرا به نوشتن كتاب خصايص الأئمة واداشت وپس از آن كه خصايص ويژهء أمير مؤمنان ( ع ) را به پايان رساندم ، موانع زندگى وگرفتاريهاى روزگار مرا از تمام كردن كتاب باز داشت وهمان مقدار از كتاب را كه