اوّلين وعمده‌ترين فرق ميان أنبيا وغير آنها رابطه داشتن با ماوراى طبيعت ومأموريّت آنها از جانب خدا براي اصلاح بشر است وشك نيست اختصاصشان به ماوراى طبيعت به دليل شدّت اتصالشان مىباشد . بنا بر اين محكمترين رابطه را با خداوند ومبدأ اعلا دارند وبه همين دليل كاملترين قدرت را نسبت به ديگران دارند . اختلاف مراتب ديگران با أنبيا بازگشتش به تفاوت در قرب وبعد واتصال نفساني أنبيا به مبدأ اوّل مىباشد ، ولى در ديگر خصوصيّات وصفات ، ديگران با أنبيا مشتركند . پيامبر ( ص ) به همين معنا اشاره فرمود : « دانشمندان امّت من مانند انبياى بنى اسرائيل‌اند » « 161 » . تفاوت ميان معجزه وكرامت اين است كه اگر انجام كار خارق العادة به دليل ارتباط با خداوند باشد آن را معجزه مىناميم . واگر بدون رابطه با خداوند وبه وسايل ديگر صورت گيرد كرامت خواهد بود . تحقيق در اين بحث مبتنى بر مقدمات وأصولي است كه اين جا محل ذكر آن نيست وبايد از منابع مربوطه مطالعه شود . مقام دوّم - وقوع فعل خارق العادة به وسيله امام ( ع ) راه دستيابى به وقوع أمور خارق العادة به وسيلهء امام ( ع ) روايات است واين موضوع به شكلهاى گوناگونى روايت شده كه بعضي به صورت خبر متواتر وبعضي به صورت خبر واحد ضبط شده است . از أمور خارق العاده‌اى كه به صورت تواتر از علي ( ع ) نقل شده اين است كه وقتي حضرت به در خيبر رسيد آن را از جاى كند . در خيبر از سنگ يكپارچه‌اى بود كه جماعتى از حركت دادن آن ناتوان بودند . در چگونگى كندن در خيبر نقل شده است كه پس از كندن چند ذراع آن را پرتاب كرد وهفتاد نفر بر آن جمع شدند وكوشش كردند تا آن را به جايش باز گردانند .

--> ( 161 ) علماء امّتى كأنبياء بني إسرائيل .