مقدمه اسلام در قرن هفتم ميلادى ظهور كرد و هنوز پنجاه سال از تأسيس آن نگذشته بود كه بسيارى از مناطق خاورميانه را به تسخير خود درآورد . اين گسترش باعث اختلافات فكرى در ميان انديشمندان اسلامى شد و به مرور زمان اين اختلافات تحت تأثير عوامل مختلف فكرى ، سياسى ، فرهنگى و اقتصادى سرعت گرفت . ازاين‌رو ، نياز به تدوين علمى براى بيان عقايد گروه‌هاى مختلف ، بيش از پيش احساس گرديد . از قرن دوم بذر اين علم افشانده شد و در قرن سوم كتاب‌هاى متعددى در اين‌باره به نگارش درآمد . المقالات ابو عيسى ورّاق ( م 247 ) ، كتاب الفرق ابن سكّيت ( م 244 ) ، المقالات كرابيسى ( م 248 ) و المقالات ابو القاسم بلخى ( م 319 ) نمونه‌اى از كتاب‌هايى است كه در قرن سوم در اين زمينه به نگارش درآمده است . يكى از كتاب‌هاى نگارش يافته در قرن سوم كتاب أصول النحل است كه قسمت باقى ماندهء آن با عنوان مسائل الإمامة به همراه گزيده‌هايى از كتاب ديگرى با نام الكتاب الأوسط في المقالات به وسيلهء جوزف فان اس آلمانى تصحيح و منتشر شده است . آنچه در پى مىآيد ترجمهء بخش مسائل الإمامة از كتاب أصول النحل و قسمت‌هاى باقىمانده از الكتاب الأوسط في المقالات ناشى اكبر است ، كه همراه با متن عربى در اختيار محققان قرار مىگيرد . در اين مجال ، توضيح