ناشئ اكبر ( مترجم : على رضا ايمانى )

64

مسائل الامامة ومقتطفات من الكتاب الاوسط ( فرقه هاى اسلامى و مسأله امامت ) ( فارسي )

ديگرى آفريد و همانند آنچه براى آدم نخستين و فرزندانش پيش آمد براى او هم تكرار شد . آنگاه مطيعان نسل او به آسمان دنيا برده شدند و آنان كه پيش‌تر در آنجا بودند يك درجه برترى يافته به آسمان دوم صعود كردند و معصيت‌كاران نسل او به زير زمين برده شدند و آنان كه پيش‌تر در آنجا بودند به زمين دوم انتقال يافتند و همين‌طور هر آدمى به همراه نسل و ذريّه‌اش دچار همين سرنوشت شد ، تا اينكه دوران‌هاى هفتگانه به سر رسيد و زمان تعبّد پايان يافت . آنان سخن خداى عزّ و جل را كه مىفرمايد : « ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم ؛ سپس او را به پايين‌ترين مرحله بازگردانديم ؛ مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام داده‌اند كه براى آنان پاداشى پايان‌ناپذير است . » « 1 » به همين معنا تأويل كرده‌اند و نيز اين آيه كه مىفرمايد : « تمامى شما پيوسته از حالى به حال ديگر [ يا از طبقه‌اى به طبقهء ديگر ] منتقل مىشويد . » « 2 » اينان مىگويند كه منظور خداوند طبقات آسمان و زمين است . 59 . اين گروه از شيعه اعتقادات شگفت‌انگيز و گفته‌هاى نامعقول فراوانى دارند ما به خاطر طولانى نشدن كتاب از ذكر آن صرف‌نظر مىكنيم . آنان علاوه بر اين سخنان ، شرايع دينى [ - عبادات ] را بيهوده دانسته و معتقدند كه هرگاه بنده ، امام خود را بشناسد ، تكليف از گردن او ساقط مىگردد . غاليان پيرو امامت نيز به همين عقيده گرايش دارند ؛ هرچند دربارهء كسى كه در ميان فرزندان حضرت على ( ع ) به امامتش معتقدند ، اتفاق‌نظر ندارند ؛ زيرا در ميان آنان شخصى مانند ابو منصور است ؛ اولين كسى از [ رهبران ] شيعه كه [ مجازات ] خفه كردن را وضع كرد و پيروان او به « منصوريّه » يعنى اصحاب ابو منصور مستنير شناخته مىشوند . او كسى بود كه [ در آغاز ] به امامت محمد بن على بن الحسين ( ع ) [ - امام باقر ] معتقد بود و پس از رحلت آن حضرت مىپنداشت كه امامت به وى انتقال يافته است .

--> ( 1 ) . تين ، 4 - 6 . ( 2 ) . انشقاق ، 19 .