ميان راه مكه و مدينه - سكونت دارد ، در حالىكه شيرى از سمت راست و پلنگى از سمت چپ وى مأمور حفاظت از او هستند تا هنگامى كه وقت قيام او فرابرسد . و مىپنداشتند كه او قائم آل محمد ( ص ) و همان مهدى است كه پيامبر ( ص ) بشارتش را داده و به مردم خبر داده كه جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد . گروه زيادى از كيسانيان از جمله كميت بن زيد اسدى و كثيّر بن عبد الرحمان خزاعى يعنى « كثيّر عزّة » بر اين اعتقاد بودند . كثير همان كسى است كه [ در باب امامت ] چنين سروده است : « هان اى مردم ! امامان همگى از قريش‌اند آنان رهبران راه حقيقت و هر چهار نفر همتاى يكديگرند آنان مولاى ما هستند و ما به دستور خدا موظّف به خيرخواهى و وفادارى نسبت به آنان هستيم آن چهار نفر : على ( ع ) و سه تن از فرزندان او هستند كه بدون هيچ ابهامى ، اسباط و نوادگان رسول خدايند اولى سبط ايمان و نيكى است و دومى همان سبطى است كه خاك كربلا او را در خود جاى داده است . اما سبط سوم طعم مرگ را نخواهد چشيد تا آنگاه كه رهبرى سپاهى را بر عهده گيرد كه يك پرچمدار آن را جلودارى مىكند او مدتى است كه از چشم ما پنهان شده و در [ كوه ] رضوى غايب گشته و در آنجا نزد خود آب و عسل دارد » سيد بن محمد حميرى نيز بر همين عقيده است . همان كه در اين‌باره سروده است : « فرزند خولة به‌گونه‌اى از نظرها غايب گشت كه جز او هيچ انسان غريبى در زندگانى خود چنين غيبت نكرده است من به دوست خود كه مدتى با وى هم‌نشينى كرده و ميان من و او درگيرى و ناراحتىهايى رخ داده ، مىگويم