بن ابى طالب ( ع ) يعنى محمد حنفيه امام است و چنين استدلال مىكردند كه او در جنگ جمل پرچمدار حضرت على ( ع ) بوده همچنان‌كه على ( ع ) در جنگ حنين صاحب پرچم رسول خدا ( ص ) بوده است . اينان همان فرقهء كيسانيه ، ياران مختار فرزند ابى عبيده ثقفى بودند و از آنجا كه لقب مختار ، كيسان بوده و على بن ابى طالب ( ع ) او را به اين لقب ناميده بود ، شيعه آنها را كيسانيه مىخوانند . اما برخى معتقدند كه اصحاب مختار را از آن جهت كيسانيه ناميده‌اند كه مختار عقيدهء تشيع را از گفته شخصى به نام كيسان كه غلام عرينه بوده پذيرفته است و او از بزرگان اصحاب على بن ابى طالب ( ع ) بود كه مختار را به قيام و خونخواهى [ امام ] حسين ( ع ) فرمان داد . مختار به دستور او خروج كرد و بيشتر قاتلان آن حضرت را كشت . برخى از راويان نقل كرده‌اند كه وقتى محمد بن على بن ابى طالب ( ع ) يعنى محمد حنفيه در يكى از دره‌هاى شهر مكه توسط عبد الله بن زبير زندانى بود ، هشتاد هزار مهر [ انگشترى ] كسانى را كه به خاطر خونخواهى [ امام ] حسين ( ع ) كشته بود براى محمد حنفيه فرستاد . [ خلاصه اينكه ] كسانى كه به اصل امامت معتقد بودند پس از كشته شدن [ امام ] حسين ( ع ) به دو گروه تقسيم شدند : [ 1 . ] فاطميان كه امام بعد از [ امام ] حسين ( ع ) را على بن الحسين ( ع ) مىدانستند . آنان عقيده داشتند كه امامت تا روز قيامت همواره در نسل فاطمه ( س ) باقى مىماند . [ 2 . ] كيسانيان كه مىپنداشتند پس از [ امام ] حسين ( ع ) محمد بن على فرزند حنفيه امام است . 39 . اما فرقهء فاطميان شيعه كه به توالى امامت معتقد بودند ، در اين مسئله كه آيا على بن الحسين ( ع ) پس از كشته شدن پدرش [ امام ] حسين ( ع ) بالغ بوده يا نه بر يك عقيده نبودند . يك دسته حضرت را در آن هنگام بالغ دانسته و معتقد بودند هنگامى كه عبيد الله بن زياد او را به همراه اهل بيت پدرش به شام فرستاد ، حضرت نگهبان و سرپرست آنان بود . آنان يادآور شده‌اند : تنها عاملى