كه مستطيع باشد ، واجب مىگردد . آنان همچنين حكم رجم ( سنگسار زناكار ) را انكار كرده ، ازدواج با زن را پس از ازدواج با عمّه يا خالهء او مباح شمرده ، از احكام شريعت تنها آنچه را قرآن بدان تصريح كرده است يا تمامى فرقه‌هاى اسلامى به اتفاق آرا نقل كرده‌اند ، پذيرفته ، بقيهء احكام را واجب نمىدانستند . 121 . از ميان فرقهء خازميه ، گروه ديگرى پيدا شدند كه به نام « بدعيّه » مشهور گرديدند . آنان معتقد بودند كه نماز واجب در هر شب و روز تنها دو نماز است ؛ زيرا خداى عزّ و جل مىفرمايد : « نماز را در دو طرف روز و در نزديكى شب به پاى دار . » « 1 » اين گروه كسانى را كه مرتكب گناه صغيره يا كبيره مىشوند ، كافر مىدانستند و معتقد بودند كه تمام گناهان ، شرك و كبيره است و مىپنداشتند كه پيامبران ( ص ) هم به خاطر گناهانى كه مرتكب شده‌اند مشرك گشته‌اند ! و هركس خدا را ملاقات كند ، در حالىكه بر گردن او گناهى باشد - هرگونه گناهى - خداوند به خاطر همين گناه ، او را براى هميشه در طبقات آتش جهنم قرار داده و او را همچون بت‌پرستان عذاب خواهد كرد . آنان فرمودهء خداى عزّ و جل را : « هركس با خدا و پيامبرش نافرمانى كند و از حدود او تجاوز نمايد او را براى هميشه در آتش مىاندازد » « 2 » و اين سخن را : « به جهنم وارد نمىشود مگر فرد شقّى ، كه [ آيات الاهى را ] تكذيب كرده و روى گردانيده است » « 3 » و ديگر آيات مشابه را [ به همين معنا ] تأويل برده‌اند . اين گروه همچنين خوردن ماهى را به‌طور زنده تحريم كرده‌اند ، مگر آنكه به وسيلهء ذبح تزكيه شود . اين بود اختلاف ازارقه كه آنان را بر سه دسته تقسيم مىكرد : 1 . ازارقهء نخستين : پيروان نافع بن ازرق ؛ 2 . بدعيّه ؛ 3 . خازميّه . عقيدهء نجديّه در مورد امامت 122 . پس از ازارقه ، فرقهء ديگرى در ميان خوارج پديدار شد كه به نام

--> ( 1 ) . هود ، 114 . ( 2 ) . نساء ، 14 . ( 3 ) . ليل ، 15 .