خواجه نصير الدين الطوسي
232
آغاز و انجام ( فارسي )
عابدان از گناه توبه كنند * عارفان از عبادت استغفار و اين بيم و هراس از اين روى است كه اين اعمال و اشغال را شاغل و حاجز خود از حضرت ربوبى مىبينند . بدين نمط اين كمترين به تقليد بزرگان در خاتمهء دفتر دل به دلدل آمد و گفت : خدايا دفتر دل شد حجابم * چو ديگرها رساله يا كتابم كه نفس نوريم گرديده عاجز * ز كسب نورش از اين گونه حاجز به حب سنگ و گل عامى جاهل * فرو ماند همى از عالم دل حجاب ار سنگ وار گل شد حجاب است * حجاب ار دفتر دل شد حجاب است حسن تا شاعرى شد پيشهى او * به سجع و قافيه است انديشهى او به خوابش قافيه در خواب بيند * چنان كه تشنه چشمهء آب بيند كجا دارد حضورى با خدايش * كه از وى قافيه كرده جدايش ز نظم و نثر خود در انفعال است * خموشى بهتر از اين قيل و قال است به چندى دفتر دل را بيار است * نداند گيردش از چپ و يار است به احسانت حسن را احسنش كن * مر اين يك دانه را صد خرمنش كن اين تعليقات ، فيض با بركات شهر ولايت رجب الاصب سنهء يك هزار و چهار صد و پنج هجرى است ، كه اين كمترين از فياض على الاطلاق علاوه بر توفيق درس و بحث و آثار قلمى ديگر ، مصب آن قرار گرفته است . دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . قم - حسن حسنزاده آملى