و از تاويلات شب قدر روحانيت وجود اولياء است چه بعض اولياء كه ضنائن اللّه‌اند مستورند از نظر خلق و بعنوان ولايت ظهور ندارند . و اوليائى كه ظاهرند به صورت به روحانيت مختفىاند و معرفت ايشان صعب است . و در حديث شريفى واقع است كه : ان اللّه خبأ ثلاثة ، فى ثلاثة : خبأ رضاه فى طاعاته فلا تستحقرن شيئا من طاعاته فلعل رضاه فيه ، و خبأ سخطه فى معاصيه فلا تستحقرن شيئا من معاصيه فلعل سخطه فيه ، و خبأ أوليائه تحت خلقه فلا تستحقرن أحدا فلعله هو الولى . يعنى بدرستى كه خداى تعالى پنهان كرده سه چيز را در سه چيز : پس پنهان كرده رضاى خود را در طاعتهاى خود پس حقير مشمار هيچ طاعتى از طاعات را كه شايد رضاى او از تو بسبب آن باشد ، و پنهان كرده غضب خود را در معاصى و نافرمانيها پس حقير مشمار هيچ يك از معاصى را كه شايد مورد غضب او باشى بسبب ارتكاب آن ، و پنهان كرده اولياء خود را كه انسان كاملند در ميان خلق پس حقير مشمار و قليل المبالاة مباش به أحدى كه شايد او از اولياء اللّه باشد . انتهى . راقم در غزلى گفته است : دل يكى جدول درياى وجود صمديست * كش تويى آنكه هم انجام و هم آغاز دلى ليلة القدر دل ار نيستى اى روز اميد * پس چرا روز و شب اندر ره اعزاز دلى حسن بىسر و سامان و بسر منزل دل * سرو جان باد فدايت كه سبب‌ساز دلى ص 10 خمرت طينة آدم بيدى اربعون صباحا ، يدى بر صيغت تثنيت است كه اسماء جمالى و جلالى درهم