. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بر سر نهاد چو گشت آن‌چنان قصر پرداخته * همه كارها اندر او ساخته درم خواست ، شد شاد پور خبير * فرستاد فى الحال فرزانه مير . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بر آن برنهادند مهر امير * تو اين عدل از آن نامور يادگير نهادند قفلى گران بر درش * كشيدند خطى به گرد اندرش . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * دل فخر دين آمد از غم به درد سرايى است اين پادشاهى شگرف * نگه‌دار آن را ز باران و برف ز عدل است لا شك ستون سراى * چو نبود به زودى درآيد ز پاى . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ز كردار فرزند نادلپذير * دگرگونه شد رأى شه با وزير ز فرزند او كينه در سينه داشت * شنيدم كز او كين ديرينه داشت . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * سخن بد ز انعام و احسان مير كه با همت آن جهاندار پاك * زر و لعل باشد كم از سنگ و خاك چنين گفت فرزند دستور پير * كه زر خاك ديدم بر جود مير . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * بود معنى فضه در جاى سيم به مستنصر اين قصه گفتند باز * برنجيد از آن شاه گردن‌فراز زبان را نگه دار تا سر به‌جاى * بماند ، نگون درنيايد ز پاى « 1 » . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * زبانى دراز ، عقل كوتاه بود به نزديك مستنصر زادمرد * ز ناگاه سوگندها ياد كرد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * گزين فخر دين پور فرخ امير . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . برآورد فرياد مرد نديم * چنين گفت كاى شهريار كريم بخواهى همه خلق بيداد كشت * كه يارند با من ، چه گشتى درشت 245

--> ( 1 ) بداند نكون درنياى ز پا .