به كار آيد . غرض ، همين‌كه توانسته‌ام اشعارى را كه سراينده‌اى در سدهء هفتم هجرى در گوشهء عزلت يكى از محله‌هاى تبريز سروده و ناشناسى ديگر در روزگار اعتبار و اقتدار زبان فارسى در سدهء يازدهم در شهر آگرهء هند ، خوش‌نويسى آن را نديم تنهايى و خلوت خويش ساخته است ، از نهانگاهش در كتابخانهء دانشگاه پيشاور بيرون بكشم و در اختيار هموطنانم بگذارم ، راضى و خوشحال هستم . اميدوارم كاستىهايى را كه در كارم ديده مىشود بر من ببخشايند . در چگونگى بازنويسى نسخه - برخى حرف‌هاى ب ، ج ، ز ، ك به صورت پ ، ژ ، چ و گ اصلاح شده است . - در جاهايى كه نتوانسته‌ام واژه‌اى را بخوانم يا در اثر وجود لكه‌ها يا بىدقتى در صحافى ناخوانا شده ، عين آن را نقل كرده و با علامت ( ؟ ) نشان داده‌ام . - هرجا كه دال معجم بوده ، به روال رسم الخط امروز آورده‌ام . - مى از آغاز فعل‌ها جدا نوشته شده ، جز در مواردى كه نمىبايد . - در واژه‌هايى كه به ه غير ملفوظ ختم شده ، بهنگام جمع ، ها پس از ه اضافه آمده است . - واژه‌هايى كه از لحاظ املايى با روش امروز برابر نبوده ، به طرز امروزى نقل شده است . - نسخه ، شمارهء ترتيب صفحه نداشته ، پس شماره‌گذارى براساس نسخهء موجود صورت گرفته است . - متن از لحاظ نقطه‌گذارى لغزش‌هاى بسيار و حتى گمراه‌كننده داشته ، كه در بازنويسى بر مبناى دريافت مفاهيم تغيير يافته است . - الفاظى چون ازين ، بدن ، وزين و . . . با ابقاى الف به صورت ازاين ، وازاين و براين آمده است . - سليمن ، نعمن ، رحمن و . . . به شيوهء امروز نقل شده است . - « به » جزء پيشين فعل متصل و « به » اضافه و ربطى جدا آمده است . - حرف‌هاى ربط و اضافه گاه ساقط و گاه زايد بوده است ، كه اصلاح شده .