و اين تأليف كه وقايع السنين نام نهاده كمتر مانند آن به زبان فارسى تأليف كرده‌اند افسوس نسخه أصل آن بخطّ مؤلّف در دست ما نيست ، و محدّث نوري قدّس سرّه نسخه أصل را داشت و در كتاب فيض قدسى در أحوال مجلسى كه بأوّل بحار الأنوار الحاق كرده و بچاپ رسيده از آن نقل كرده است ، و فرزندان و نبيره‌گان مؤلّف پس از وى هم از آنچه پس از وفاتش اتفاق افتاد بر آن افزودند ، و هر كس در اواخر كتاب نظر كند بر وى معلوم ميگردد . مؤلّف كتاب ، چندى از عمر خويش بسياحت و گردش گذرانيد ، و در سال 1077 ظاهرا حج گذارد و بيمن رفت و امام زيديه را در آن عصر كه متوكّل على اللّه إسماعيل بن قاسم حسنى نام داشت زيارت كرد ، و در سال 1082 به زيارت مشهد رضا عليه السّلام مشرف گرديد و ائمه عراق را چند بار زيارت كرد ، و چند بار بمصر رفت و دو بار باسلامبول ، و بنادر فارس و شهرهاى آنجا را نيز سياحت كرد . نسب او از طرف پدر اين است : سيّد عبدالحسين بن مير محمّد باقر بن مير محمّد إسماعيل بن عماد الدين بن الحسن بن جلال الدين بن المرتضى بن الحسين بن الحسن ابن شرف الدين بن مجد الدين محمّد بن تاج الدين الحسن بن شرف الدين حسين بن عماد الشرف بن عباد بن محمّد بن حسين بن محمّد بن حسين بن محمّد بن محمّد بن حسين بن عليّ بن عمر الأكبر ابن الحسن الأفطس بن عليّ الأصغر بن مولينا الامام سيّد الساجدين عليه السّلام . همه وسائط بىمؤلّف بيست و پنج‌اند . و از طرف مادر : مادر مؤلّف ، علويه جليله سيّدة النسا بيگم دختر سيّد حسين از سادات سبزوار است از بني مختار ، و آنان پس از واقعه عبد المؤمن خان اوزبك كه بر مشهد و نواحى آن مستولى گرديد و كرد و آنچه كرد ، بسبزوار مهاجرت نمودند . و بايد دانست كه : وقايع را مؤلّف تا سنه 1097 خود نوشته و پس از آن وقايعى كه در كتاب مندرج است از فرزندان او است . أبو الحسن الشعرانى عفى عنه