محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى
36
نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )
منعى بظهور نرسيد و التهاب نايرهء شهريارى شعلهور گرديده پاى مبارك بركاب ظفر انتساب در آورده بنفس شريف متوجه دفع و منع آنجماعت شد و چند نفر از آن گروه بداختر را به تير دلدوز و نوك ناوك جانسوز حرف زندگانى از صفحهء وجود محو فرمود و قطعا آن فتنه و آشوب و طغيان آن حادثهء نامرغوب فرو ننشست و شهريار قهّار ، كمال اضطرار بهمرسانيده بواسطهء تردد و اضطراب ، تاج از فرق همايونش افتاد و چون دأب پادشاهان نيست كه تاجى كه از سر بيفتد باز آن تاج بر فرق دولت نهند و تا رفتن بدولتخانه و تاج [ 20 ] ديگر آوردن ، پادشاه سر برهنه در آن معركه ميگرديد و هر چند در ازالهء آن فتنه كوشيد اثرى بر آن مترتب نگرديد . آخر الامر بتوهّم آنكه مبادا از هجوم و غلوى آن جاهلان بيباك ، ضررى و آسيبى باركان بناى كامرانى و بنيان قصر سلطنت و جهانبانى راه يابد ، سلطان ابراهيم ميرزا ، با بعضى ديگر از يكجهتان هواخواه و معتمدان درگاه جهان پناه ، عنان انصراف پادشاه سكندر اوصاف را بصوب دولتخانهء همايون انعطاف دادند و آن مجمع را به همان وضع بجا گذاشتند و آنهمه طعام و شربت و حلوا پايمال آن جهّال خسارت مآل گشته تا يك هفته هر كه به آن صحرا ميرفت از آن اطعمه و حلويات كاسههاى شكسته و درست پر ميكردند و ميبردند و تا مدتها طعمهء و حوش و طيور و گدايان ، از نزديك و دور مدار از آنجا ميگذرانيدند . و بعد از چند گاه پادشاه فريدون جاه فرمان فرمود كه مرتضى قلى سلطان پرناك ، جسد مطهر شاه دين پناه را از آن خاك پاك بيرون آورده و نقل مشهد مقدس رضيّهء رضويّه نموده در پايين پاى مرقد منّور حضرت امام الانس و الجن ، شافع يوم - الجزا ، ابو الحسن على بن موسى الرضا عليه التحية و الثنا ، بطريقهء سنّت سنيّهء حضرت سيد المرسلين عليه من الصلوات « 1 » زكيها و من السلام اسناها دفن نمايد و بعد از فراغ
--> ( 1 ) - م : الصلاة .