محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

587

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

نهادند . لا جرم امراى عظام كه بر موكب گردون احتشام سبقت داشتند ، بىمانعى و منازعى داخل مشهد مقدس شدند و موكب فيروز ، بعد از چند روز بنواحى آن بلدهء جنت رتبه رسيده اهالى و اعيان شهر از [ 320 ] سادات و علماء و خدام آستانهء ملايك آشيانه معلا ، بدستور معهود با علماى سدره آسا ، بلوازم استقبال استعجال فرمودند و بار ديگر بيمن طالع نيك اختر از غبار سم سمند شهريار سعادتمند روشنائى ديدهء رمد ديده حاصل نمودند و نواب كامياب بحصول اين سعادت عظمى و وصول اين عطيهء كبرى به آن آستانهء كعبه مرتبه در آمده روى نياز بر آن آستانه كه قبلهء حاجت رواى انس و جانست ، از روى خضوع و خشوع ماليد . شعر به آن روضهء پاك عرش احترام * در آمد به صدق و نياز تمام سرى را كه برتر ز افلاك بود * بگريه بر آن مرقد پاك سود هر آن حاجتى كش بدل بود خواست * هر آن چيز كش بود مقصود خواست چو « 1 » حاجت شدش با اجابت قرين * بخنده برآورد سر از زمين پس از وظايف طواف آن مرقد ملك مطاف ، سجدات شكر الهى و حمد اين نعمت نامتناهى بتقديم رسانيده ، سادات عظام و خدام ذوى الاحترام و سدنهء آن آستانهء كعبه مقام را به نوازشهاى « 2 » خسروانه سرافراز گردانيده و به نسق و رونق سركار امام مفترض الطاعه واجب العصمه قيام نمودند بدستورى كه در زمان فراغت نشان پادشاه فردوس مكان غفران دستگاه شاه دين پناه نور اللّه مرقده بانوار الرحمة مستمر بود ، قرار يافت و نوبت ديگر در مشهد مقدس بانهاء تجارو مترددين كشته شدن عبد المؤمن ، آن ظالم بىدين به تحقيق و يقين پيوسته نواب معلى جناب عنان توجه به ضبط و ربط مهمات ممالك خراسان تافت .

--> ( 1 ) - د : چه ( 2 ) - م : به نواشهاى