محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى
472
نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )
استوار ساخته فتح ابواب سعادات و نيل اسباب مرادات دينى و دنيوى از آن آستان قدسى مكان طلب كنى . اكنون « 1 » چون روى ارادت به اين درگاه خواقين پناه آورده و دست اعتصام بعروة الوثقى دولت ابد بدايت مازده ، حكمى بنويسيم بپاشاى بغداد تا او « 2 » ايلچى بدرگاه سپهر اشتباه پادشاه فريدون اساس شاه عباس فرستد و از زبان نوّاب همايون ما ، حكومت مملكت گيلان يا محل ديگر از جهت تو استدعا نمايد اما طالع خان احمد زبونى كرد و به مجرد يك دروغ گفتن مهماتش ضايع شد و از درجهء اعتبار افتاد . بيان اين مجمل آنكه در آن اوان فرخنشان كه « 3 » موكب ظفر طراز در مملكت شيراز تشريف داشت و هر كس به قدر مكنت و استطاعت تحفه و نيازى بدرگاه شهريار سرافراز مىآورد ، اتفاقا شخصى از ولايت كازرون مصحفى به خط يزيد لعن اللّه من الازل الى الابد ، عثمان بن عفان « 4 » برسم تحفه [ 260 ] به خدمت نواب مرتضوى القاب آورده بود و نواب همايون فرموده تا آن مصحف را زيب و زينت تمام كرده و جلد مرصع ساخته با ديگر اشياء نفيسه جهت خواندگار ارسال داشته از قضاياى اتفاقيه ، در آن روز كه خان احمد در مجلس خواندگار بود ، اين مصحف را بمجلس آورده بودند و خواندگار ، زمان زمان اين مصحف را برداشته مىبوسيد و مىبوئيد و بر كنار خود مىنهاد و دمبدم تقريبات ساخته تعريف و تحسين و داد مبالغه و تأكيد ميداد و از آن تاريخ كه عثمان اين مصحف [ را ] نوشته بود ، تا اين زمان بهر كس كه اين مصحف انتقال يافته بود اسامى آن جماعت را بطنا بعد بطن و قرنا بعد قرن ، بر ورقى در آخر اين مصحف نوشته بودند . خان احمد چون ديد كه خواندگار بسيار بسيار از ديدن اين مصحف خوشحال
--> ( 1 ) - م : و اكنون . ( 2 ) - م : بغداد كه تا او ( 3 ) - م : در آن اوان كه . ( 4 ) - به نظر ميرسد كه در متن سقطى باشد .