محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى
442
نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )
الْأَخْسَرُونَ » « 1 » محشى « 2 » خواهد گرديد . و ديگر معلوم باشد كه از اين جهت كه اين محب مخلص بهدايت هادى توفيق و دلالت رهنماى اين طريق وثيق راه بسرمنزل تحقيق برده به هوا خواهى آن برادر ، از سلك اين جماعت كه از اهل تقليد و از متابعان شيطان مريدند خود را اخراج نموده اظهار يكجهتى و اخلاص مينمايد ، جميع عشاير و اقارب كالعقارب و تمامى امرا و يار و مصاحب نسبت به اين محب در مقام عداوت و خصومت آمدهاند ؛ الحال بر آن برادر لازمست كه تفقد حال و تحفظ احوال مخلص نموده در معاودت و مظاهرت اينجانب ، خود را معاف ندارند و اصلا مقيد بفتح مشهد نشده هر چند زودتر لشكر به اين حدود كشند كه باتفاق دار السلطنهء هرات را كه عمدهء ممالك خراسان است مسخر نمائيم و الا مشهد و باقى مملكت خراسان تمامى باولياء قاهرهء نواب ايشان متعلق است و اين كتابت در منزل سلطان ميدان كه قريب به مشهد مقدس است بمطالعهء نواب همايون صاحبقران رسيد و الكتابة هذه : ذكر ورود نامهء عبد المؤمن سلطان كه مصدّر ساخته به اين مصراع : با آل على هر كه در افتاد برافتاد . هميشه نسيم نصرت و ظفر از مهب « 3 » لطف خالق داور بر شقهء لواى جهانگشاى پادشاه فريدونفر و شهريار سكندر سر ، ماحى مآثر كسرى و قيصر ، صاحب سرير و افسر ، داراى جمشيد اثر نوشروان كيخسرو منظر ، طراز كسوت فرمان روايى ، نگين خاتم كشور گشايى ، آفتاب تابان فلك جلالت ، ماه درخشان سپهر خلافت ، تاج بخش عالم آراى ، خصم بند قلعه گشاى ، خجسته طالع همايون بخت ، فروزندهء تاج و فرازندهء تخت ، پادشاه اعظم زبدهء سلاطين عرب و عجم ، قضا توان قدر قدرت ، ستاره « 4 » سپاه ، زمين وقار ، فلك سرعت ، ملك تمكين ، تاصب رايات الفتح و الظفر ، المتمكّن على
--> ( 1 ) - سورهء 27 آيه 5 . ( 2 ) - م : مختى . ( 3 ) - م : مهت . ( 4 ) - م : سياره .