و انتظام رواج و رونق ولايت [ 224 ] فيروزكوه و لار و مهمات مازندران و رستمدار فراغت يافت ، در اواسط شهر شعبان المعظم سنهء الف ، حسب الفرمان قضا جريان پرتو آفتاب لواى كشور گشاى بر ساحت گردون مساحت چمن بسطام تافت و فضاى فردوس نماى آن مقام نزهت انجام ، از كثرت بارگاه و خيام ، مشاكل سپهر مينافام و مماثل سقف اين طارم فيروز ارقام گشت و از بسيارى سايبان و خرگاه كه از امرا و سپاه در آن جايگاه افراخته گرديد ، ساحت جنت راحت آن محل ، به صد درجه از سطح فلك البروج در گذشت . شعر « 1 » ز هر سو در آن آسمان رنگ النگ * برافراخته خيمه‌ها رنگ رنگ ز بس خيمه بر ساحت آن چمن « 2 » * فضاى چمن شد سپهر انجمن شد از كثرت بارگاه و اتاق * چمن رشك نه طاق نيلى رواق خيامش سراسر سپهر اشتباه * بر آن قبهء سيم و زر مهر و ماه ز خيط شعاعىّ مهرش طناب * رسن كرده در گردن آفتاب مقارن وصول رايات ظفر مآل و موافق نزول موكب نصرت آمال ، حكام و سلاطين آن محال ، سيّما على يار بيگ كه حاكم قوم يخه تركمان بود ، و بعضى از مواضع مملكت جرجان در تحت تصرف داشت ، فرزند خود را با پيشكشهاى خسروانه مصحوب اكابر و اهالى و سادات و موالى بلدهء استر آباد ، روانهء درگاه سلاطين پناه گردانيد و همچنين عليخان سلطان گرايلى ، با سرداران و كلانتران الوس ، با اسباب و جهات بسيار و نقود بيشمار ، به آستان بوسى مستسعد و سرافراز گرديدند . در خلال اين احوال ، ايلچيان والى خوارزم بشرف تلثيم عتبهء عليهء پادشاه جمشيد بزم مشرف گرديده پيشكشهاى وافره و تحفه‌هاى نادره بمعرض عرض

--> ( 1 ) - م : بيت . ( 2 ) كذا