پس هركرا نسبت بپادشاهان باستحقاق ، دل و زبان راست و عقيده درست است ، و در مقام طاعت « 1 » و فرمانبردارى است ، حضرت مالك الملك على الاطلاق را نيز از رحمت خود با او نظر است « 2 » و هركه طريق نافرمانى و عصيان و سبيل سركشى و طغيان مسلوك ميدارد پيوسته پريشان و بىسامان كوبكو و در بدر است و در بيداى ناكامى سرگردان و در فيقاى بد سرانجامىهايم و حيران . عاقبت كارش منجر بهلاك و محل آرام و قرارش منزل خاكست . نظير فقرهء اخير ازين كلام دلپذير ، صورت حال و غايت احوال امراى بىاقبالست كه به تسويلات شيطان و تلبيسات نفسانى ، روى ارادت ازين كعبهء سعادت تافته بجانب كليساى شقاوت شتافتند و بعد از اندك زمانى بعضى از آنها نادم و پشيمان گرديده و از هاتف دولت ، نداى خير انتماى « تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ » « 3 » استماع نموده روى توّجه به آن قبلهء اقبال و كعبهء امانى و آمال آوردند و پادشاه گيتى پناه بموجب « وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ » « 4 » قلم عفو و اغماض بر جريدهء سهوات و خطياتش كشيده بعضى را شحنهء قهر شهريار سياست بهر گرفته بدرگاه سپهر اشتباه آورده بمضمون عدالت مكنون « وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها » « 5 » ، بسزا و جزاى اعمال خويش رسيدند و بعضى در همان محل كه بودند پرتو آثار غضب خسرو كسرى مقدار ، « إِعْصارٌ ، فِيهِ نارٌ » « 6 » ، خرمن هستى ايشانرا محترق ساخته خاكسترش بباد فنا رفت .

--> ( 1 ) - م : اطاعت ( 2 ) - م : نظرى است ( 3 ) - هر دو نسخه : توبوا الى اللّه جميعا ايها المفلحون . سوره 24 آيهء 31 به قياس قرآن كريم تصحيح گرديد . ( 4 ) - سورهء 9 - آيهء 104 . اصل آيه چنين است : « أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » ( 5 ) - سوره 42 آيهء 40 متن ( و جزاء سيته سيته بمثلها ) به قياس قرآن كريم تصحيح گرديد . ( 6 ) - سورهء 2 آيهء 266