محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

139

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

بر هر تقدير موكب همايون و لشكريان فتح آثار ظفر مقرون ، در آن سرزمين قبّهء خيمه و خرگاه باوج مهر و ماه برافراشتند و دليران عرصهء جنگ و شيران بيشهء نام و ننگ نظر همّت بر فتح آن قلعه گماشتند . شعر برافراخته خيمه‌ها از زمين * سر رفعتش بر سپهر برين ز بسيارى خيمهء بارگاه * زمين را به هشتم سپهر اشتباه بر آن خيمه‌ها قبّه‌هاى طلا * درخشنده چون آفتاب از سما ز الوان ابريشم آن را طناب * چو خط الشعاع از بر آفتاب بعضى از امرا و اعيان و سپاه چنين صلاح ميديدند كه ملتفت قلعه نگشته يكسر تا هرات برانند و تدبير نوّاب اعتماد الدوله آنكه ، اگر از فتح اين حصار كه سردار آن عمدهء مخالفان تبه كردار است عنان بگردانند ، موجب جرأت و باعث جسارت معاندان ميگردد و هرگاه تسخير اين قلعه تيسير پذيرد ، ديگران را مجال سركشى نماند و عناد از سر نهاده گردن بر بقهء اطاعت و انقياد درآرند . القصه قرار فتح قلعهء تربت با خود دادند و در ظاهر آن حصار لنگر استقرار انداختند و امراى عظام از هر محل و مقام احرام توجه به اردوى معلّى بسته مرتضى قليخان تركمان از مشهد مقدّس و بداغ خان چكنى با يازده پسر از الكاى خود متوجه گرديدند و برين قياس جمع سرداران احشامات و اميران الوسات كه در ممالك خراسان بودند ، احرام عتبهء علّيه بسته روى بدرگاه عالم پناه آوردند . درين اثنا ، پير غيب خان ، با برادران از هرات بيرون آمده بموكب همايون پيوست و حاكم سبزوار و سليمان خليفه حاكم تون و طبس با قشون آراسته به اردو ملحق گشتند و بعد از اجتماع سپاه ظفر پناه ، آداب و اسباب قلعه‌گيرى تمهيد