شاهزادهء شجاعت بهر ، به آن ساكن شهر طغيان و متمكن سرير تمرد و عصيان ، بر سبيل اخفا و جهر چشاند و آن فروزندهء آتش نفاق و سوزندهء خرمن وفاق ، چون بشرف تقبيل بساط جلالت مناط شاهزاده باستحقاق رسيد سخنى چند خوش آمد آميز و حكايتهاى فسادانگيز در شيوهء كينه و ستيز بعرض رسانيده آن جماعت را در وفر نايرهء خلاف و شقاق گرمتر ساخت و چون دانست كه سخنش مؤثر افتاد ، بحيله‌اى كه توانست خود را از آن ميان بكنار انداخت . پس از رفتن آن شيطان صفت از آن بلدهء جنت « 1 » رتبت على قليخان با امراى خراسان كه دم از موافقت و مصادقت ميزدند ، سپاهى گران و لشكرى بيكران آراسته باستقبال موكب همايون شتافته تا سبزوار آمدند و اردوى ظفر شعار چون بقلعهء آغزيوار رسيدند ، در آن موضع نزول اجلال واقع شد و مقرّر داشتند كه روز ديگر از آن منزل نهضت فرموده به ايلغار بر سر خان هرات روند كه آن جماعت رأى خود را تغيير داده و تدبير را بنا بر تقدير نهاده قرار به اين دادند و ابواب مصلحت به اين عنوان بر روى خود گشادند كه سلوك طريق جدال و عناد نسبت بموكب همايون مناسب وقت دولت و موافق وضع حشمت نيست ، اولى وانسب آنست كه ازين مقام مراجعت نموده هر يك از امراى محال خراسان در محل خود نشسته قلعهء حصارى كه در تصرف داشته باشند ، در محافظت آن كمال اهتمام بظهور رسانند و در اين وقت با عساكر ظفر مآثر طريق جدال و خلاف در نورديده خود را ازين وادى گذرانند « 2 » . پس بنابرين مصلحت از دار المؤمنين سبزوار طبل ارتحال « 3 » كوفته بتعجيل تمام متوجه جاو مقام خود گشتند و لواى اقامت در اماكن و مساكن خود برافراشته به ترتيب يراق قلعه‌دارى پرداختند و از آزوق « 4 » و آلات جنگ آنچه ضرورى بود

--> ( 1 ) - هر دو نسخه : جهت . ( 2 ) - م : گذرانيدند . ( 3 ) - م : رحيل . ( 4 ) - م : آزوقه .