شعرا « 1 » خدا چون كند بنده‌اى را عزيز * سپارد مر او را باهل تميز كه تا جان بكوشند در كار او * شوند از هر آفت نگهدار او به جائى رسد آخر آن نيك روز * كه گردد چو خورشيد عالم فروز تا آنكه راقم احكام قضا و قدر و حاكم اقاليم معانى و صور صورت امر ديگر بر صفحهء ظهور كشيد و صحيفهء زندگانى آن خسرو تخت كامرانى « كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ » « 2 » بدست استيلاء در نورديد و پادشاه فريدون مسند شاه سلطان محمد را بر مسند جهانبانى تكيه فرموده رايت استعلاء او را بقمّهء فلك الافلاك برافراخت و سپاهى و رعايا بل كافهء برايا را در سايهء سپهر پيرايهء معدلت و انصاف آن خسروكسرى اوصاف مطمئن و متمكن ساخت . استماع نمود كه حاكم دار السلطنهء هرات قاصد استيصال نهال مآل شاهزادهء سكندر صفات نگرديده و آن ثمرهء شجرهء حديقهء حشمت و جلال را از هبوب رياح آفات محافظت نموده چمن زندگانيش را از جويبار تربيت بر تبت خضرت و نضارت رسانيده ، لهذا پرتو انوار خورشيد اشتهار پادشاه جمشيد وقار [ 68 ] برو جنات « 3 » احوالش تافته بتشريف منصب للگى شاهزادهء جلالت سمات مقرّر و مشرّف گشت و بوصول اين مرتبت كبرى و حصول اين موهبت عظمى سرافتخار و اعتبارش از اوج سپهر برگذشت اما مشعبد حيله‌انگيز روزگار و نيرنگ ساز رنگ آميز ليل و نهار ، نقش خيال ديگر بر صفحهء ايام مرتسم ساخت ، و طرح انديشهء ديگر بر صحيفهء اعوام بكلك آمال پرداخت . شعر به نيرنگ سازى سپهر كبود * برآورد نقشى كه در پرده بود

--> ( 1 ) - م : نظم . ( 2 ) - م : الكتب . سورهء 21 ، آيهء 104 . ( 3 ) - م : روضات .