باز بنياد فتنه‌انگيزى و فساد كرده ابواب بلا و جفا بر روى روزگار مردم برگشود و فلك كجرفتار بار ديگر طريق كينه و آزار پيش گرفته انواع آشوب و فتن و اصناف مشقت و محن بمردم رسانيده راه آسايش و آرامش مسدود فرمود . توضيح اين ابهام آنكه ، قبل ازين مذكور شد كه مصطفى پاشا لله ، چون از استيلاى سپاه قزلباش متوجه ارز روم شد در آن ديار رحل اقامت انداخت ، پاشايانى كه بموافقت او بجنگ آمده بودند ، بعد از شكست ، پناه به او برده در آن حدود مىبودند و لله پاشا سوانح حالات را بپايهء سرير خواندگار عرض نموده مترصد فرمان بود . درين اثنا ، ابا بكر ولد برهان پاشا با جمعى كثير از روميان ، رخصت فتح شروان از لله پاشا گرفته متوجه آن صوب گرديد و بعد از وصول محمد خليفه ذو القدر باستقبال او بيرون رفته روميان ، گرد اردوى خود را چپر كردند . سپاه ذو القدر مانند باد سحر كه از چمن گذرد ، از آن چپر گذشته خود را بر آن لشكر زده در يكدم قريب بهزار و پانصد نفر از آن قوم بىهنر را بديار عدم فرستادند و پاى ثبات و قرار ابا بكر از جاى رفته از آن معركه مانند عمر روى گردان شد و سپاه منصور « 1 » ايشان را تعاقب نموده و جمعى ديگر را كشته سرهاى ايشان را فرستادند . درين سال بار ديگر سلطان مراد خان تمامى پاشايان را با عساكر روم و ينكچريان آن بوم بمدد لله پاشا فرستاد و حسن پاشا ولد محمد پاشا وزير اعظم كه در آن ايام ملك الامراى مملكت شام بود [ 57 ] ، بمعاونت سپاه مذكور آمد و بهيأت اجتماعى لواى توجه بصوب ممالك ايران برافراشتند و اين نوبت نيز سپاهى كه چون حركات افلاك ، خارج از انحصار و مانند ذرّات عالم خاك بيرون از دايرهء شمار بود ، با جميع پاشايان آمده همّت بر تسخير ملك آذربيجان گماشتند .

--> ( 1 ) - م : منصو .