صفحه / سطر / عبد الرّحمن البرقوقى ، جلد 4 ، صفحهء 243 ، و العرف الطّيّب فى شرح ديوان أبى الطّيّب ، جلد 1 ، صفحهء 96 ، و شرح الواحدى ، جلد 1 ، صفحهء 160 ، نه از آن‌جهت كه در اين مورد استعمال « يهب » از نظر قواعد زبان عرب ناصواب تلقّى شده باشد . رجوع شود به : شرح المفصّل لابن يعيش ، جزء پنجم ، مبحث المذكّر و المؤنّث ، صفحهء 103 ، و شرح ابن عقيل على الفيّة ابن مالك ، جزء اوّل ، مبحث الفاعل ، صفحهء 275 . 27 / حاشيهء شمارهء 1 / استاد مصطفى جواد را ، در ردّ نسبت « شرح التّبيان » به « عكبرى » « 1 » ، در بيست و دومين مجلّد مجلهء مجمع علمى دمشق ، صفحهء 37 - 47 و 110 - 120 ، مقالتى است به‌عنوان « شرح التّبيان لابن عدلان لا للعكبرى « 2 » » . 30 / 8 / چنين است صورت مشهور اين مصراع در برخى از نسخ مثنوى معنوى و تداول عموم ، لكن در طبع انتقادى نيكلسن ، دفتر سوم ، صفحهء 254 ، بيت 4441 ، بدين‌وجه آمده است : « مثنوى هشتاد تا كاغد شود » . 39 / 15 / بدين‌صورت تغيير داده شود : . . . با قيد نفى [ ابدا ] به نادرست بودن « مصايد » حكم كرده . . . 41 / 6 - 8 / اينكه آن معلّم فاضل در وجه اشتقاق عالمانهء « بدرقه » داد تحقيق داده ، و افاده فرموده‌اند : [ اين كلمه معرّب ( بدرهه ) است بمعنى صاحب‌راه ، چه بد در فارسى بمعنى صاحب استعمال شده است مانند : سپهبد و هيربد و غيره ] ، بىشبهه نمودارى است از خبرت و بصيرت ايشان بر دقايق علم اشتقاق لغت و زبان‌شناسى ! و نه در حدّ اطّلاع اين بنده است كه به تكلّف در اين

--> ( 1 ) - مستفاد از تقريرات استاد مينوى . ( 2 ) - رجوع شود به : نفثة المصدور ، صفحهء 736 .