174 / حاشيهء شمارهء 2 ، سطر 3 / . . . و قوله « به » أراد ببذله . . . ( چنين است در « مجمع الأمثال » طبع مصر 1342 ه . ق ، ظ : ببدله . رك : « مجمع الأمثال » طبع مصر 1379 ه . ق ، ج 2 ، ص 317 ، حاشيهء شمارهء 2 ) 178 / 8 / . . . جمع باشد شاعرى . . . 181 / 12 / شايد بود كه شما . . . 183 / 1 و 2 / « ثمار القلوب فى المضاف و المنسوب » 183 / 18 و 20 / استاد مصطفى جواد در مقالتى مندرج در مجلّهء مجمع علمى دمشق « 1 » گفته است كه : « شرح التّبيان » از عكبرى نيست بلكه شرحى است كه ابو الحسن عفيف الدّين علىّ بن عدلان بر ديوان متنبّى نوشته است ، و از جملهء دلايل او ذكر نام اين مرد است در ج 2 ص 454 س 13 اين كتاب ، طبع بولاق . ( مستفاد از تقريرات استاد مينوى ) . 184 / 5 - 8 / پاره‌اى از اين مطالب در « مقدّمهء مصحّح » ص دوازده ، س 10 - 14 تكرار شده است ، از اين تكرار پوزش مىخواهد . 185 / 9 / افزوده شود : اين بيت در « ديوان بشر بن أبى خازم الأسدىّ » ، بتحقيق الدّكتور عزّة حسن ، دمشق 1379 ه . ق . 1960 م ، ص 124 ، در ضمن قصيده‌اى بمطلع أمسى سمير قد بان فانقطعا * يا لهف نفسى لبينه جزعا

--> ( 1 ) - مجلد 22 ، تحت عنوان « شرح ديوان المتنبى لابن عدلان لا للعكبرى » ص 37 - 47 و 110 - 20 .