كيوان - 15 / 2 ، 97 / 5 ستارهء زحل كه بنا به اعتقاد رياضىدانان و علماى هيئت قديم به افلاك هفتگانه « 1 » ، در فلك هفتم واقع بوده است ، و گاه فلك هفتم را نيز ، از باب ذكر حالّ و ارادهء محلّ ، بدين نام خوانده‌اند . و بنابر آنكه زمين را مركز عالم مىپنداشتند و فلك زحل را فوق شش فلك ديگر ( : قمر و عطارد و زهره و شمس و مرّيخ و مشترى ) مىشمردند ، در ادب فارسى در رفعت و علوّ بدان مثل زده‌اند . براى اطّلاع بر كيفيّت آراء و عقايد اين عالمان - كه اكنون با كشف قوانين جديد علم هيئت بوسيلهء دانشمندانى چون كپرنيك و كپلر و نيوتن موهوم بودن بسيارى از آنها مسلّم شده است - رك : « التّفهيم لأوائل - صناعة التّنجيم » ص 56 و 57 و « شرح بيست باب ملّا مظفّر » ، باب سوم ، در معرفت بروج و كواكب و تقاويم ايشان « 2 » ، ص 25 . و « برهان م » ، ذيل « كيوان » .

--> ( 1 ) - بنابر اينكه فلك ثوابت و فلك الافلاك را به حساب نياورند . بيان اين سخن باجمال آنكه : در ادب فارسى و عربى گاه تنها افلاك سيارات را محسوب داشته هفت فلك و افلاك سبعه گفته‌اند ، و گاه فلك ثوابت و فلك الافلاك را نيز بدان افزوده نه فلك و افلاك تسعه ناميده‌اند . ( 2 ) - در اصل شمارهء صفحه ندارد .