بساتين - 26 / 5 جمع بستان ، [ مخفّف بوستان ، مركب از : بو - رائحه + ستان ( پساوند مكان ) : جايى كه گلهاى خوشبو در آن بسيار باشد . از « برهان ح » ] بسياق عربى ، چنان كه در « المعرّب » جواليقى ، ص 53 آمده است : « البستان ، فارسىّ معرّب و يجمع بساتين . . . » . ر ك : « شفاء الغليل » ص 62 . بسر قيام نمودن - 3 / 9 كنايتست از : با رغبت تمام در انجام دادن كارى كوشيدن . قس : بسر دويدن . بطاقه - 33 / 6 بطاقة : نامه و رقعهء كوچك ، و نيز كبوترى كه اين نامه را بدان آويزند . از « شفاء الغليل » ص 63 ، و در اينجا معنى نخستين مراد است . بعد المشرقين - 124 / 1 دورى مشرق و مغرب ، يا دورى مشرق تابستان و مشرق زمستان . مأخوذ از قرآن كريم : يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ . . . الآية ، 43 / 38 . كه مراد از « مشرقين » ، چنان كه مذكور افتاد ، بقولى مشرق و مغرب است - جز اينكه مشرق را از باب تغليب « 1 » و از جهت دلالت مشرق بر وجود و مغرب بر عدم و شرف وجود بر عدم بصيغهء تثنيه آورده و آن را به مغرب نيز اطلاق كرده‌اند « 2 » - و بقولى مراد مشرق تابستان و مشرق

--> ( 1 ) - « التغليب » هو ترجيح أحد المعلومين على الاخر و اطلاقه عليهما ، و قيدوا اطلاقه عليهما للاحتراز عن المشاكلة . « التعريفات » ص 55 . ( 2 ) - ر ك : « غياث اللغات » ، ذيل : مشرقين .