تذكار در بيان معانى لغات و تعبيرات و كنايات كتاب حاضر كوشش رفته است كه از بيشتر فرهنگهاى معتمد و معتبر پارسى بپارسى و تازى بپارسى و تازى بتازى ، و در مواردى معدود از ذيل دزى بر قواميس عرب ، و نيز برخى از كتب ادب و هيئت و نجوم و طبّ قديم و پاره‌اى از كتب و رسائلى كه در باب فنّ إستيفا و آداب طبخ و مفردات ادويه و آلات حرب تأليف يافته ، استفاده رود . پيش از بيان معنى هر لغت نخست بموارد استعمال آن اشارت شده است ، بدين ترتيب كه در برابر هر لغت رقم صفحه و سطرى كه آن لغت در آن صفحه و سطر به كار رفته يادداشت شده ، و در هر مورد مميّزى اين دو رقم را از يكديگر جدا ساخته ، چنان كه در سمت راست مميّز رقم صفحه و در سمت چپ آن رقم سطر نموده آمده است . پس از بيان معنى مراد مؤلّف مأخذ نقل آن نيز - جز در باب لغات و تعبيراتى كه در منابع مورد دسترس نگارنده به نظر نرسيده است - ثبت افتاده ، و در پاره‌اى از موارد كه در عبارات مآخذ لغات تصرّفى شده براى نمودن اين تصرّف پيش از ذكر آن مآخذ ، بنشانهء « از » اختصار رفته است ، و سپس تتميم فايدت را ، در مواردى چند ، بر پاره‌اى از اين لغات كه به ظاهر نادر و غريب مىنمود ، شواهدى از نظم و نثر بزرگان ادب فارسى بيفزوده است .