( 469 ) - ص 112 س 11 و 12 رأت و خط شيب . . . الخ ( معشوق ) نشانه‌هاى پيرى را در موى عارض من بديد ، پس ( از من ) روى برتافت . اين مصراع ، با تفاوتى اندك ، در « ديوان بحترى » ج 2 ص 232 آمده و تمامت بيت در ديوان وى چنين مذكور افتاده است : رأت و خط شيب من قريب فصدّت * و لم ينتظره بىنوى قد أجدّت ( 470 ) - ص 113 س 1 فلمّا تولّت . . . الخ بدان هنگام كه ( دولت و اقبال ) روى برگاشت و پشت كرد ، وى نيز ( : جهان فريبنده كه در چشم مردم دنيا همچون دوشيزه‌اى باندام و شرمگين و زيبا نمودار است ) إعراض كرد و روى برگاشت « 1 » . ( 471 ) - ص 113 س 2 و 3 فياموت زر . . . الخ اى مرگ ديدار كن كه زندگانى ناخوش و مكروهست . اين مصراع از أبو العلاء المعرّىّ است و تمامت بيت در « شرح التّنوير - على سقط الزّند » ج 1 ص 167 و « شروح سقط الزّند » ج 2 ص 538 ، چنين آمده است : فياموت زر إنّ الحياة ذميمة * و يا نفس جدّى إنّ دهرك هازل اين بيت در « جهانگشاى جوينى » ج 2 ص 116 نيز آمده است . ( 472 ) - ص 113 س 7 و إن خاشنتنى . . . الخ اگر مصائب و دشواريها با من از در درشتى درآيد و خشونت آغاز كند ، با مرد دلير چالاك تيز خاطر ستبر بازوى خشن و تندى درآويخته و پنجه درافگنده است .

--> ( 1 ) - با اصرار و كوشش فراوانى كه نگارنده را در يافتن نام گويندگان ابيات اين كتاب بود ، مع الأسف بقائل اين بيت دست نيافت ، و اينكه فاعل « تولت » ، « دولت و اقبال » و فاعل « أعرضت » ، « جهان فريبنده . . . الخ » ، تلقى شده ، مستفاد از سياق عبارت متن كتابست .