الثّانى عنده [ اى عند الأخفش سعيد بن مسعدة ] محكوم بجوازه اتّفاقا . » و در « شرح شيخ الإسلام بر منظومهء خزرجيّه » در حاشيهء « شرح دمامينى بر منظومهء خزرجيّه » ص 38 آمده است : « . . . فموقعه ( اى موقع الخرم ) ابتداء الصّدر أو العجز و إن كان فى الثّانى قليلا . . . الخ » ( 257 ) - ص 57 س 3 و 4 با يك دو آشنا . . . الخ عجز بيتى است از انورى ابيوردى ، شاعر مشهور ، كه تمامت آن و بيت پيش از آن چنين است : دِى بامداد عِيد كه بر صدرِ روزگار * هر روز عِيد باد بتأييد كردگار بر عادت از وثاق بصحرا برون شدم * با يك دو آشنا هم از أبناىِ روزگار « ديوان انورى » ص 178 . ( 258 ) - ص 57 س 5 و 6 لَوِ اطَّلَعْتَ . . . الآية اگر ديده‌ور گردى بريشان ، پشت بدهى ازيشان گريزان ، و پر برآرند ترا ازيشان از بيم و هراس . ( 259 ) - ص 57 س 6 و 7 آتِنا غَداءَنا . . . الآية بما آر چاشت ما ، بدرستى كه ما ديديم از اين راه رو خويش رنجى . ( 260 ) - ص 57 س 1 - 6 مغارى چون حال محنت . . . الخ پاره‌اى از كلمات اين جمل همانند : « مغار » و « كهف » و « يك دو آشنا . . . الخ » و « خواجه محمّد جودانه رابع ما بود » ( كه ناظر است به آيهء شريفهء « سَيَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ » قرآن كريم : 18 / 23 ) و التزام و تلميح آيهء شريفهء « لَوِ اطَّلَعْتَ . . . الآية » قرآن كريم : 18 / 18 ، و كيفيّت انتخاب كلمات و تلفيق جملات مناسب حاكيست كه مصنّف را در انشاى اين عبارات به داستان اصحاب كهف نظر بوده است . براى اطّلاع بر كيفيّت اين داستان ، رك : « ترجمه و