شهاب الدين محمد خرندزي زيدري نسوي
مقدمهء مصحح 17
نفثة المصدور ( فارسى )
سيلاب كه تواتر أمداد صواعق ، آن را از شواهق سوى هامون راند . . . » 32 / 7 - 9 ، نيز ، 40 / 6 . غرابت الفاظ - : « . . . ميغى رشّ آن تيغ ، و غيثى قطر آن عيث ، و غيمى رشح آن ضيم ، و ابرى حمل آن كبر . . . » 32 / 10 و 11 . تعقيد معنوى - : « . . . در اوّل بهار كه غزاله و بره در يك مرتع اجتماع يابند . . . دو سه چارپاى . . . بدست آريم . . . » 99 / 6 و 7 و 13 و 100 / 1 ، نيز ، رك : حواشى ناظر بدان ، ص 319 ، نيز ، 78 / 10 و 11 ، 90 / 6 - 8 ، 101 / 2 . حشو قبيح - : « دوار الرّأس » 5 / 2 . با اينحال چنان كه گفته آمد ، « نفثة المصدور » از جمل لطيف و دلنشين و مؤثّر خالى نيست : 122 / 1 - 11 ، و در آن جاى بجاى جملههاى بالنّسبه زيبا و حشوهايى كه چاشنيى از ملاحت در آنست به چشم مىخورد : « . . . و چون آنجا رسيديم ، شبى در آنجا - چنان كه آيد ، نه چنان كه بايد - روز گذرانيد « 1 » . . . » 102 / 10 و 103 / 1 ، نيز ، 53 / 5 و 6 ، 103 / 4 ، 116 / 9 و 10 ، 120 / 5 و 6 ، 123 / 3 و 4 . وجود تعبيرات و كنايات بديع و تركيبات نادر فارسى نيز يكى از امتيازات اين كتابست كه بيشتر آنها در « فرهنگ لغات و تعبيرات و كنايات » اشارت رفته است . كيفيّت استعمال شعر و آيه و حديث و مثل عربى و اقوال بزرگان 1 - شعر - يكى از امتيازات اين كتاب وجود ابيات و مصاريع فراوان عربى و فارسى است ، كه مؤلّف بشيوهء نويسندگان و مترسّلان قرنهاى ششم و هفتم و هشتم نثر خود را بدان بياراسته است .
--> ( 1 ) - رك : حواشى ناظر بهريك از صفحات و سطور مذكور .