بداراد ، و ارتقاء وى را بر درجات عزّت بيفزاياد . ( 37 ) - ص 8 س 8 جاى گله نيست . . . الخ مصراع آخر رباعيى است از اثير الدّين اخسيكتى كه تمامت آن چنين است : بر ما رقم خطاپرستى همه هست * ناكامى عشق و تنگدستى همه هست با اينهمه در ميانه مقصود توى * جاى گله نيست چون تو هستى همه هست « مجمع الفصحاء » ج 1 ص 105 و « ديوان اثير الدّين اخسيكتى » ص 474 . اين رباعى با تفاوتى اندك در « كلّيّات شمس » رباعى 341 نيز مذكور افتاده است . ( 38 ) - ص 8 س 9 و 10 كذب ابن . . . الخ دروغ گفته روسپى زاده‌اى كه بنادانى خويش مىگويد : « جوانمردان و بخشندگان مرده‌اند » و حال آنكه تو زندهء مرزوقى . اين بيت از متنبّى است . « شرح التّبيان للعكبرى على ديوان أبى الطّيّب أحمد بن الحسين المتنبّى » « 1 » ج 1 ص 499 ( 39 ) - ص 8 س 11 و 12 غبار او نتواند شكافت . مناسبست با مضمون مثل عربى : ما ( لا ) يشقّ غباره « مجمع الأمثال » ج 2 ص 223 « جمهرة الأمثال » ص 182 ، « جواهر الألفاظ » ص 321 . اين تعبير در نظم و نثر ادب فارسى سخت شايع است . « . . . هرچند بر اثر گورخر بشتافت گرد او را دواسپه درنيافت » « سندباد نامه » ص 138 ( 40 ) - ص 8 س 17 لعلّ له عذرا . . . الخ شايد بود كه وى را عذرى باشد و حال آنكه تو

--> ( 1 ) - قال الواحدى : « و روى ترزق بفتح التاء و الضمير للممدوح و يريد تعطى الناس ارزاقهم و الاول اجود لانه يقال فلان حى يرزق و ذلك انه مادام حيا مرزوق و لا ينقطع الرزق الا بالموت . . . الخ » « شرح التبيان للعكبرى على ديوان ابى الطيب احمد بن الحسين المتنبى » ج 1 ص 499 - 500