و ما الخسف أن تلقى « 1 » أسافل بلدة * أعاليها ، بل أن تسود عبيدها » ايراد مىفرمود ، از اين جانب : « متى فرزنت يا بيدق ؟ ! بم تصدّرت يا أحمق ؟ ! » 362 آواز مىدادند ، و از آن طرف : « نه ارث و نه « 2 » اكتساب ، نه زيب و نه فر * اى گردش روزگار ، خاكت بر سر » 363 فى الجمله دست به كار برد ، و قوانين و دواوين كه بتواتر و توالى ليالى و ايّام « 3 » ممهّد گشته بود ، مدروس شد ، و رسم و آيين پيشين كه بتعاقب دهور و تكرّر شهور ، كابرا عن كابر 364 ، بدين لقاطات زمانهء دون و نفايات « 4 » 365 ايّام وارون رسيده بود ، منسوخ گشت ، نه در آن « 5 » ، طريقت ألعاطف كالمعطوف 366 متبوع ، و نه درين ، قاعدهء ألبدل كالمبدل مرعىّ . از تدبيرات ، جدل و اعتراض اعتبار يافت ، و از توفيرات ، احتباس و انقباض

--> ( 1 ) چنين است در همهء نسخ ، ظ : تلفى ( 2 ) متن مطابقست با : كر ، و « سمط العلى للحضرة العليا » ص 90 ، باقى نسخ : نه ارث نه . . . الخ ( 3 ) هت : ليالى ايّام ( 4 ) همهء نسخ نفّاثات ، تصحيح قياسى است ، رك : ص 59 ح 7 ( 5 ) مى : درين