إذ العيش « 1 » غضّ و الزّمان « 2 » بمائه « 3 » * و فى حدثان الدّهر عنك غفول 321 سوابق معرفت با صاحب إربيل 322 تمهيد يافته بود ، و اساس هوى خواهى بمكاتبت « 4 » و مراسلت « 5 » و حسن قيام بإتمام مصالح او كه به حضرت اعلى تعلّق داشت ، توكيد پذيرفته ، انواع دلدارى و حقگزارى ، جزاه اللّه خيرا 323 ، و مجازات حقّ خدمت و معرفت ( ع ) لا يذهب « 6 » العرف 324 بين اللّه و النّاس ، باصطناع و إنعام و تلطّف و اكرام واجب داشت . چند روز در ظلال آن ملك ملك سيرت و پادشاه درويش طبع از كشاكش ناكسان برآسودم ، و آن پادشاه چون دانسته بود ، كه من بنده را در ديوان « 7 » عزيز ايّوبى ، أدام اللّه عزّه ، مادامت 325

--> ( 1 ) در « جهانگشاى جوينى » ج 1 ص 3 : إذا العيش ، ر ك : ص 55 س 1 ( 2 ) در « ديوان ابى المظفّر محمّد بن احمد الأبيوردىّ » ص 297 : و الشّباب ( 3 ) در « جهانگشاى جوينى » ج 1 ص 3 : مساعد ( 4 ) سى : بمكاتبات ( 5 ) سى : مراسلات ( 6 ) همهء نسخ : لم يذهب ، متن از روى « المحاسن و الأضداد » ص 38 ، و « زهر الآداب » ج 2 ص 1093 ، و « عيون الأخبار » ج 3 ص 179 ، و « العمدة » ج 1 ص 283 ، و « الإعجاز و الإيجاز » ص 146 ، تصحيح شد . ( 7 ) سى : بنده در ديوان