شدم ، و راستى از حوالت آن رسالت ، كه حاصلى جز خجالت نداشت ، مىجوشيدم ، و در آنچه بچه طريق رفع آن توانم كرد ، مىكوشيد ، تا آخر كار مطاوعت ، من قرط الأذن 131 ، لازم گشت ، و اگرچه خلاف عادت بود ، و مدافعت سود « 1 » نداشت ، و للّه الحمد « 2 » كه موجب سعادت بود « عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ . » « - 1 » 132 امروز آن سابقهء معرفت در حالتى كه « ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ « 3 » بِما رَحُبَتْ » « - 2 » 133 در ساحات راحات آرام داده است ، و آن مقدّمه در وقتى كه طوفان بلا كنار تا كنار جهان گرفته است ، كشتى شكسته بستهء وجود را بجودى « سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ » « - 3 » 134 جاى داده ، و « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » * « - 4 » 135 كه فى الجمله نسيم صباى قبول از مهبّ اقبال اين پادشاه 136 ، يعنى مرسل إليه ، بر حال من پريشان حال وزيد ، تا يكسرى « 4 » اقوال سرسرى را بمصرّى برداشت ، و نبهرهء احوال مزيّف را سره انگاشت .

--> ( 1 ) سى : سودى ( 2 ) كر : و الحمد للّه ( 3 ) متن مطابقست با : كر ، باقى نسخ : ضاقت الأرض ( 4 ) هت ، مى : يك راى ( - 1 ) قرآن كريم : 2 / 216 ( - 2 ) قرآن كريم : 9 / 119 ( - 3 ) قرآن كريم : 11 / 43 ( - 4 ) قرآن كريم : 1 / 2