اما به‌صورت عادى به گفتهء شاردن فقط « معدودى از سواران غلامان سلطنتى « 314 » از شاه حقوق مىگرفتند و در خدمت حاكم بودند تا در موقع اقتضا آماده باشند . » شاردن از « در موقع اقتضا » دستگير كردن تبهكاران و امورى از اين قبيل را در نظر دارد . بقيهء غلامان سلطنتى همان‌طور كه خواهيم ديد مانند تفنگچيان در زمان صلح در ايالات مستقر بودند . در عباسنامه كه مربوط به وقايع دورهء سلطنت شاه عباس دوم ( 77 - 1052 - 66 - 1642 م . ) است چنين آمده « * » : « سواى جماعت هميشه كشيك كه پيوسته بر دربار جاه و جلال و اقبال مثال حاضر مىباشند ساير عساكر منصوره در اقصاى بلاد ممالك محروسه و محال تيول و همه سالهء خود متفرق بودند » « 315 » . هنگامى كه شاه در سال 1058 ( - 1648 م . ) مىخواست براى فتح قندهار رهسپار شود بدين جهت « ارقام مطاعه به اسم بيگلربگيان عظام و امراى گرام و قورچيان و غلامان و ساير ملازمان سركار خاصهء شريفه » صادر گرديد « 316 » ، كه در چمن بسطام در خراسان جمع شوند . در همان مرجع به مناسبت لشكركشى گرجستان از « يوزباشيان و قورچيان و غلامان و تفنگچيان كه منازل ايشان در آذربايجان و شيروان مىباشد » « 317 » سخن رفته است « * * » . تفنگچيان شعبه‌اى از غلامان سلطنتى بودند . مطابق گفتهء اسكندر منشى شاه عباس اول دستور داد « مجموع اين طبقه را داخل دفتر غلامان نمودند » « 318 » « * * * » .

--> ( 314 ) - شاردن ، جلد چهارم ، ص 102 : Du corps des coulom ou eslaves ( 315 ) - عباسنامه ، ص 94 . معنى هميشه كشيك از اين موضع روشن مىشود ( رجوع شود به حاشيهء نمرهء 2 تذكرة الملوك ، ص 34 ) . ( 316 ) - عباسنامه ، ص 94 . ( 317 ) - عباسنامه ، ص 44 ( - خلدبرين ، a 145 ) . ( 318 ) - تاريخ عالم‌آراى عباسى ، - ( * ) اين قسمت عينا از عباسنامه نقل شد . م . ( * * ) اين قسمت عينا از عباسنامه نقل شد . م . ( * * * ) اين قسمت عينا از تاريخ عالم‌آراى عباسى نقل شد . م .