بازماندگان نادر عليقلى خان پسر ابراهيم خان و برادرزاده نادر بود . پدرش در جنگ بالگزيها در داغستان كشته شد و از اين روى نادر اين برادرزاده را گرامى مىداشت . در سال 1160 عليقلى خان از جانب عم خويش مأمور حكومت سيستان و سركوبى سركشان آن منطقه گرديد . با اين همه نادر كه ذاتا مردى پست و پولدوست بود ، بىدليل موجهى ، برادرزادهء خويش را صد « الف » جريمه كرد و طهماسب خان جلاير سردار باوفاى نادر نيز كه همراه عليقلى بود از 50 الف جريمه معاف نماند . محصلين نادرى براى دريافت جريمه روانهء سيستان شدند . عليقلى سر به شورش برداشت و چون از جانب طهماسب خان جلاير انديشناك بود وى را مسموم كرد و در كارها استقلال يافت . پس از كشته شدن نادر - كه عليقلى خان در آن دستى تمام داشت - سران شورشى سر نادر را به نزد او بردند . اين عمل نشانهء اظهار اطاعت آنان بود . عليقلى به شتاب خود را به مشهد رسانيد و مير سيد محمد متولى آستان قدس رضوى را سمت توليت و صدارت كشور بخشيد و سهراب خان غلام خود را با جمعى از بختياريان بر سر كلات گنج خانهء نادرى فرستاد . كلات نقطهء مرتفع و مستحكمى بود به وسعت هجده فرسخ با نهرهاى پر آب و آسياهاى فراوان به نحوى كه اگر قرار بر محاصرهء آن قلعه مىشد