سندى كه بلافاصله پس از اين سطور مىآيد وقف نامه ايست به امضاى طهماسبقلى خان ( نادر ) ، به تاريخ اول ماه محرم سال 1146 . در آن روزگار نادر افغانها را از ايران بيرون ريخته و اصفهان را به دست شاه طهماسب ثانى داده و با اين كار او را بر سرير فرمانفرمائى سراسر ايران نشانده بود و شاه طهماسب هم نيمى براى تشكر ، نيمى براى دور ساختن آن سردار نيرومند گردنكش از پايتخت دولت لرزان صفوى ، حكمرانى سراسر خراسان را با لقب طهماسبقلى خان و عنوان وكيل السلطنه به دو بخشيده بود . نادر در مركز حكومت خود يعنى مشهد مقدس اين وقف‌نامه را تنظيم و امضا كرده است . اين وقف‌نامه مربوط است به شرح و تفصيل نگهداشت و حفظ مقبرهء خانوادگى نادر مشتمل بر قبور پدر و مادر و خويشان و سرانجام شخص نادر . در اين وقف‌نامه به دقت تمام شمار و نشانى و ارزش دكاكين و حجرات و خانه‌ها و دهات و مزارعى كه نادر براى تأمين مخارج مقبره به عنوان موقوفه منظور ساخته بود و همچنين هزينه‌هاى پرداخت ماهيانه بلكه بهتر بگوييم « ساليانه » مؤذن و قارى و فراش و سقا و باغبان و ناظر و متولى همچنين مخارج تعويض پرده‌ها و فرشها ذكر شده و اين خود حكايت از دقت تحسين برانگيزد نادر در كارها مىنمايد . شايد آوردن چنين سندى در جنب اسناد سياسى و ديپلوماتيك بىتناسب جلوه كند ، ولى به دو لحاظ به نقل آن مبادرت شده : نخست از لحاظ فوايد تاريخى و