عبد الحسين نوايى
378
نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )
ماده ثانيه « 1 » از براى [ تاييد دوستى و اتحاد دولت ] « 2 » در هر سه سال شخصى از آن دولت در ايران و [ شخصى هم ] « 3 » از ايران در آن دولت بوده اخراجات ايشان از طرفين داده شود . مادهء ثالثه - اسراى طرفين مرخص بوده و بيع و شرى برايشان روا نبوده هر يك كه خواهند به وطن بروند ممانعت نشود . تذييل - [ حدود و سنور زمان سلطان مراد خان تحقيق شده ] « 4 » حكام سرحدات از حركاتى كه منافى دوستى است احتراز كنند و سواى آن ، اهالى ايران [ احوال ناشايستهاى را كه در زمان صفويه احداث شده كلية تارك و در اصول عقايد به مذهب اهل تسنن سالك بوده خلفاى راشدين را به خير و ترضى ياد نمايند و آن جماعت كه من بعد « 5 » ] به كعبهء معظمه و مدينهء مشرفه و باقى ممالك اسلام آمد و شد كنند ، از آن طرف به دستور حجاج [ و زوار روم و اهالى « 6 » ] ساير بلاد اسلاميه با ايشان سلوك شده از ايشان دور مه و ساير وجوه خلاف شرع و حساب مطالبه نشود و همچنين در عتبات عاليات هم ، مادام كه در دست آن جماعت مال تجارت نباشد ، حكام و مباشرين بغداد باج نخواهند و هر يك كه مال تجارت داشته باشند مال حسابى از ايشان [ خواسته زيادهطلبى نشود ] « 7 » و از اين طرف « 8 » نيز با تجار « 9 » و اهالى روميه به همين منوال
--> ( 1 ) - م : دوم ( 2 ) - م : تأييد دوستى و توثيق محبت ( 3 ) - م : ندارد ( 4 ) - م : سيوم ( 5 ) - م : [ از سب و رفض مقطوع اللسان بوده مرتكب نگردند و من بعد كه ] ( 6 ) - آن مملكت و ( 7 ) - م : اخذ شده زياده مطالبه نشود ( 8 ) - م : آنچه بعد اليوم ( 9 ) - م : وكلاى دولتين