عبد الحسين نوايى
229
نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )
عداوت ما بين اهل تشيع و سنت است كه هر دو در متابعت شريعت مطهرهء سيد - المرسلين ( ص ) شريكاند و خلاف رضاى پيغمبر ( ص ) و امير المؤمنين ( ع ) به عمل خواهد آمد . لهذا به مجرد اطلاع از مدلول اين فرمان عالى ، به تمام مسلمين از اعالى و ادانى بزرگ و كوچك و مؤذنين شهرها و توابع و اطراف و اكناف بايد اعلام شود كه از امروز به بعد اين عبارت كه خلاف طريقهء اهل سنت است ذكر نشود و نيز در ميان حكام معمول است كه در مجالس بعد از فاتحه و تكبير ، دعاى دوام عمر پادشاه و ولى نعمت را مىنمايند ، از آنجا كه اين نحو تعظيم بيهوده و بىمعنى است ، خصوصا امر و مقرر مىفرمائيم كه خوانين صاحب طبل و علم ، در اين مواقع حمد نعماى پادشاه حقيقى را به زبان بياورند . عموم رعايا و برايا اطاعت اين احكام و اوامر را بر عهده شناسند . هر كس از آن تخلف ورزد ، مورد غضب شاهنشاهى خواهد گرديد . به تاريخ شهر صفر 1149 « 1 »
--> ( 1 ) - نادرنامه ، تأليف محمد حسين قدوسى ( انجمن آثار ملى ، 1339 ) ص 54 - 542