شده و تاريخ ملل مجاور در جزو دروس دانشگاهها گنجانده شده است . شايد اين امر براى افراد عادى مطلبى عادى باشد . ولى براى من و امثال من ، كه عاشق وطن و مشتاق پيشرفت هموطنان خود هستيم ، اين گونه امور هر چند كوچك ، موجب شادمانى است . دل عاشق به هيچ خرسند است در پايان گفتار ، از ياد كردن اين سخن ناگزيرم كه من هرگز معتقد نبوده و نيستم كه كوشش‌هاى من در مورد اسناد و مكاتبات سياسى بىعيب و بىخلل است بلكه خود معتقدم كه هنوز راه درازى در پيش است و آنچه من كرده‌ام صرفا قدمهائى لرزان از رهروى ناتوان است . نظر من اساسا بر آن است كه جمع و تدوين و انتشار اسناد ملى كار يك شخص و در حيطهء قدرت يك فرد نيست . بلكه اين كار كه جنبهء ملى دارد بايد به وسيله جمعى از دانشمندان و با حمايت دستگاه دولت صورت بگيرد و اين حمايت تا پايان كار و ايجاد يك « مركز اسناد ملى » به معنى واقعى علمى و اجتماعى و رسمى آن ادامه يابد . بهتر آن كه اين سخن بىپايان را با اين بيت محمود بيك سالم تخلص حسن اختمام بخشم . نمىگرديد كوته رشتهء مطلب رها كردم * حكايت بود بىپايان به خاموشى ادا كردم دكتر عبد الحسين نوائى شميران ( دروس ) اول آذر ماه 1368