عبد الحسين نوايى
102
نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )
فرمان شاه طهماسب ثانى « 1 » حكم جهان مطاع شد چون پيشنهاد خاطر خورشيد مظاهر اقدس و قرارداد ضمير منير مقدس آن است كه جمعى از بندگان اخلاص آگاه و صوفىزادگان درگاه جهانپناه كه جبهه - سايى آستان امامت نشان را مايهء سربلندى و غبار عتبهء عليهء و الا را كحل الجواهر ديدهء اميدوارى و فيروزمندى ساخته و به مصداق وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ « 2 » از روى نياز در اين درگاه بندهنواز سر بر آستان عبوديت گذشته از اين سرزمين سر بر آسمان افراشته باشند ايشان را به مزيد الطاف ممتاز و به ضميمهء عنايات سرافراز فرمائيم . ما صدق اين مقال صورت احوال صفى قلى بيك شاملوى قاپوچىباشى ديوان اعلى است كه هميشه ، به سان حلقه در باب ، چشم بر اين درگاه دوخته پدر بر پدر و ابواب سعادت در هر باب ازين عتبهء آسمانى كرياس ملايك بواب اندوخته كه نسلا بعد نسل سگ پاسبان اين آستان و مقلد قلادهء غلامى اين خاندان عز و شان مىباشد . لهذا مشاراليه را به رتبهء بلند و لقب ارجمند صوفى درگاه جهانپناه سرافراز و مباهى و مقرر فرموديم كه من بعد اين لقب را به علاوهء القاب و ارقام جهانگرد شاهى و احكام گيتىنورد پادشاهى نوشته باشد . « 3 »
--> ( 1 ) - عنوان مطلب در نسخه : رقمى است كه در خصوص صفيقلى بيك قاپوچى نوشته شد . ( 2 ) - سورة كهف 18 ( 3 ) - منشآت ص 31