خواندزاده كردوچين با شاه عالم خاتون تدبير كردند و كمندى در ميان مشكى آب نهاده به قلعه فرستادند ، تا سيورغتمش به آن كمند از قلعه به زير آمد و متوجه اردو شد . كيخاتو چون تعلق خاطر به محبت پادشاه خاتون پيش از جميع مقاصد داشت نخواست كه خاطر او را به واسطهء اندك جزوئى از خود متألم گرداند . فى الحال سيورغتمش را مقيد كرده به نزد پادشاه خاتون فرستاد ، و در رمضان سنهء اثنى و تسعين و ستّ مايه ( 692 ه / 1293 م ) سيورغتمش بر دست پادشاه خاتون كشته شد . بعد از اين واقعه شاه عالم خاتون بنت سيورغتمش را بايدوخان در حبالهء عقد خود آورد . خواندزاده كردوچين در اثناء زفاف التماس قصاص خون شوهر كرد ، و به حكم يرليغ با لشكر گران روى به كرمان نهاد . و در اواخر سنه اربع و تسعين و ستّ مايه ( 694 ه / 1295 م ) پادشاه خاتون را قصاص كردند و حكومت كرمان تمام به خواندزاده كردوچين تعلق گرفت ، و داروغه‌اى از قبل خود بنشاند . [ سلطان مظفر الدين محمد شاه بن حجاج ] بعد از آن در سنهء خمس و تسعين و ستّ مايه ( 695 ه / 1296 م ) به حكم يرليغ غازان خان ، سلطان مظفر الدين محمد شاه بن حجاج بن قطب الدين نامزد سلطنت كرمان گشت . وزارت به قاضى فخر الدين هروى « 1 » داد . به افساد وزير او نيز ترك رعايت صلهءرحم كرد و برادران و برادرزادگان و ابناء و اعمام را خواروزار گردانيد . بيچارگان را طاقت طاق شد و از سر اضطرار دست يكى كردند و در شب بر سر او آمده هم در جامهء خواب به شمشيرش گرفتند تا هلاك شد . چون روى طاعت و

--> ( 1 ) . قاضى القضات فخر الدين ابو الفضل عبد اللّه بن شمس الدين محمد بن عبد اللّه به يارى از مردم بيار قومس - بين بسطام و سبزوار - و از بزرگان و فصحاى عصر خود بوده و جد اعلاى او عبد اللّه به يارى سمت قضاى هرات را داشت . خواجه شمس الدين صاحبديوان جوينى كمال توجه را به وى داشت و در سال 671 وى را به نيابت خود به خراسان فرستاد . قاضى فخر الدين هروى مدتها قاضى القضاتى خراسان را داشت .