پير لقمه از هندوستان آمده ، در هرات مقيم شده . و سبب لقمه كه لقب آن شده بود اين است كه هركه را ديدى گفتى : « لقمهء ما كو ؟ » و هرچه به او مىدادند از حبوبات و نمك و صابون و كلوخ و غيره ، در يكديگر انداختى و طعام ساختى و با نفس خود اين نوع خطاب فرمودى كه : « اى نفسك ، اين است رزق تو اگر خواهى بخور و اگر خواهى بگذار . » منقول است كه جمعى از تجاران گفتند كه : « ما به سفر دريا رفته بوديم و در ميان بحر كشتى ما به غرقاب افتاده مضطرب احوال شديم . ناگاه پير لقمه را ديديم كه بر روى آب پيدا شد و كشتى ما را از هلاكت گذرانيد . » تاريخ وفات او معلوم نشده و قبرش در خيابان است . درويش مسافر خيابانى پير كامل عارف و مرد باشكوه و صاحب حال بود و مدت چهل سال به هر نماز غسل بجا مىآورد و در خيابان در حظيرهء سعد كه از اسباط حضرت حمزه [ رض ] بن عبد المطلب است محاذى مدرسهء گوهرشاد بيگم بنت امير غياث الدين مدفون است . سيد اشرف امام ربانى بىمثل و اشباه سيد برهان الملة و الدين اشرف بن مبارك شاه از فقها و فضلاى عصر خود بوده ، و به مذهب حضرت امام اعظم ابو حنيفهء كوفى رحمة اللّه عليه عمل مىفرموده . و استفادهء علوم از مولانا شمس الدين محمد كرت و علامه زوزنى و مولانا ركن الدين شارح لباب و مولانا افتخار الدين